เจี่ยงพาเหม่ยฉีกลับไปนอนบ้านก่อนนะ คืนนี้พวกเราจะได้ก๊งกันให้สุดเหวี่ยง ยิ่งมีเธอเป็นยันต์กันผี… ยัยแก่บ้านลุงคงไม่กล้าโทรมาด่าเช็ดหรอก”
ลั่วหยางหางตากระตุก ชำเลืองมองข้ามไหล่ตาเฒ่าไปทางห้องครัว เจี่ยงเสียนหรงกำลังเดินกอดอกออกมาพอดี หล่อนหรี่ตาจับผิด “สองหนุ่มนั่น… สุมหัวกระซิบกระซาบอะไรกันน่ะฮึ”
ลั่วหยางอึกอัก “เอ่อ พวกเรา…”
ตาเฒ่าเยี่ยอี้หมิงหน้าด้านชิงตัดบทหน้าตาเฉย “อ๋อ ไม่มีอะไรหรอก เสี่ยวลั่วกำลังแนะทริคบำรุงกำลังวังชาให้ฉันอยู่น่ะ!”
ลั่วหยางตวัดสายตามองค้อนตาเฒ่าจอมกะล่อนไปหนึ่งที… ให้ตายเถอะ ศักดิ์ศรีลูกผู้ชายของลุงน่ะ เอาไปโยนทิ้งลงชักโครกหมดแล้วใช่ไหม!
