ตัวไปเถียงกับแกนักรึไง ไอ้หน้าโง่ เสือกไม่เข้าเรื่อง” มนุษย์ป้าด่ากราดทิ้งท้าย ก่อนจะเชิดหน้าสะบัดก้นเดินหนีไป
เจอคนพาลตีมึนแบบนี้… ถ้าไม่จัดบทเรียนความโหดร้ายของสังคมให้ลิ้มรสเสียหน่อย ก็คงเสียชื่อปรมาจารย์หมด
ลั่วหยางอุ้มเด็กด้วยแขนข้างเดียว อีกมือล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกง หันเลนส์กล้องเล็งแผ่นหลังหนาเตอะนั่น แล้วกดเสียงต่ำสั่งการในใจ ‘ตบหน้าตัวเองซะ’
มนุษย์ป้าร่างท้วมหยุดกึกราวกดปุ่มสต็อป มือขวาเงื้อขึ้นเหนือหัว ก่อนจะฟาดฉาดเข้าที่แก้มตัวเองเต็มแรง
น่าเสียดายที่แรงขับเคลื่อนยังไม่พอ เสียงตบจึงดังแค่แปะเบาๆ ไม่สะเทือนใบหน้าหนาๆ นั่นเท่าไหร่นัก
มนุษย์ป้าได้สติกลับมา ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหันขวับกลับมามอง พอเห็นลั่วหยางกำลังเล็งมือถือมาทางตน ก็มโนเป็นตุเป็นตะว่าถูกแอบถ่าย หล่อนจึงแผดเสียงปรี๊ดแตกด่าทออย่างเกรี้ยวกราด “แกจะถ่ายคลิปบ้าอะไรฮะ! ไร้มารยาท! สันดานเสียแบบนี้เลี้ยงเด็กก็มีแต่จะพาเด็กไปเสียคน ลูกสาวแกชาตินี้คงสอบเข้ามหา’ลัยไม่ได้หรอก! มองอะไร ยังจะมามองหน้าฉันอีก!”
ลั่วหยางทำหูทวนลม ลดมือถือลงแล้วเบือนหน้าหนีไปทางอื่นอย่างเกียจคร้าน
“ไอ้หน้าโง่ ไอ้กระจอกเอ๊ย” มนุษย์ป้าสบถด่าทิ
