้งท้าย พอพ่นพิษจนหนำใจก็เชิดหน้าเดินนวยนาดต่อไป
ลั่วหยางยกมือถือขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาฉายแววเย็นเยียบ คราวนี้เขาเปลี่ยนเป้าหมาย เล็งเลนส์กล้องไปที่เจ้าหมาโกลเด้นตัวนั้นแทน ก่อนจะร่ายคำสั่งมรณะในใจ
‘ขย้ำมันซะ’
คลื่นคลั่งพลังงานไร้รูปพุ่งทะลวงอากาศ กระแทกเข้าสู่ร่างของสัตว์สี่เท้าทันที
เจ้าโกลเด้นหูตั้งชัน ดวงตาเบิกโพลง ร่างใหญ่โตของมันพุ่งพรวดไปด้านหน้า อ้าปากกว้างแล้วฝังเขี้ยวลงบนบั้นท้ายอันอวบอัดของมนุษย์ป้าเต็มเปา!
“กรี๊ดดดดดด!” มนุษย์ป้าแผดเสียงโหยหวนราวกับหมูโดนเชือด ร่างอวบอ้วนเสียหลักล้มลุกคลุกคลานลงไปกองคลุกฝุ่นกับพื้นถนน
ทว่าเจ้าโกลเด้นที่โดนแฮ็กสัญชาตญาณกลับไม่ยอมปล่อย มันขบกรามแน่น ฝังเขี้ยวจมมิดแล้วสะบัดกระชากอย่างบ้าคลั่ง เพียงชั่วอึดใจ เลือดสีแดงฉานก็สาดกระเซ็นย้อมกระโปรงของมนุษย์ป้าจนชุ่มโชก
“ไอ้หมาบ้า ปล่อยสิวะ! ฉันเป็นแม่แกนะ… โอ๊ยยย ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย” มนุษย์ป้ากรีดร้องเสียงหลง ตะเกียกตะกายหนีตายอย่างน่าเวทนา
ลั่วหยางยกมือข้างที่ว่างขึ้นมาปิดตาซ่งเหม่ยฉีเอาไว้ เพื่อกันภาพสยดสยองตรงหน้า
ไม่กี่วินาทีต่อมา ฤทธิ์รีโมตคอนโทรลก็หมดลง เจ้าโกลเด้นได้สติกลับมาจึงคลายกรามปล่อยเหยื่อ สภาพของมัน
