้ำว่าแม่นี่กะจะแบล็กเมล์รีดไถขอแบ่งเปอร์เซ็นต์ค่าเหนื่อยหลักล้านของเขา ใครจะไปคิดว่าเป้าหมายที่แท้จริงจะหลุดโลกไปขนาดนี้
“เงียบแปลว่าตกลงนะคะ” รอยยิ้มของเธอยิ่งหวานเยิ้ม
ลั่วหยางขมวดคิ้วมุ่น “คุณเป็นถึงนักศึกษาปริญญาโทสายโบราณคดี จะมาเสียเวลาเรียนวิชาอาคมไปทำไม”
ไป๋จิ้งเว้นจังหวะไปครู่หนึ่งก่อนจะอธิบายอย่างจริงจัง “ก็เพราะฉันเรียนโบราณคดีไงคะ ฉันถึงหลงใหลในศาสตร์ของจอมขมังเวทบรรพกาล ถ้าคุณชอบงานศิลปะ คุณก็ต้องไปเรียนวาดรูป ยิ่งฉันขุดค้นประวัติศาสตร์ลึกลงไปเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งค้นพบว่าในอารยธรรมหัวเซี่ยยุคโบราณ จอมขมังเวทคือผู้กุมอำนาจที่แท้จริง ซานหวง สิงเทียน ต้าอวี่… พวกเขาล้วนเป็นจอมขมังเวท อาณาจักรสู่โบราณเมื่อเกือบห้าพันปีก่อน กษัตริย์องค์แรกอย่างช่านฉงที่เป็นลูกชายของต้าอวี่ก็คือจอมขมังเวท หน้ากากสำริดตาโปนในพิพิธภัณฑ์นั่นแหละค่ะ คือใบหน้าจำลองของช่านฉง”
ลั่วหยางนึกย้อนถึงหน้ากากสำริดทรงประหลาดนั่น ตอนที่เห็นเขาดูไม่ออกสักนิดว่ามันคือใบหน้าของกษัตริย์องค์แรกแห่งอาณาจักรสู่ ยิ่งเรื่องที่ว่าเป็นจอมขมังเวทยิ่งแล้วใหญ่ ชายหนุ่มลอบนับถือฐานข้อมูลในสมองของหญิงสาวเงียบๆ แต่ก็ยังไม่หลุดปากรับปาก
