้แล้วว่าหมอนี่มีจุดประสงค์แอบแฝง แต่ไม่คิดฝันว่าจะมาทรงนี้
รอยยิ้มลึกลับจุดขึ้นที่มุมปากสือเฟย “จนกระทั่งคุณโผล่มา… ผมตามหามาหลายปี ในที่สุดก็เจอตัวเป็นๆ เสียที”
ลั่วหยางคุมสีหน้าให้เรียบสนิท “นายตามหาจอมขมังเวทบรรพกาลไปทำไม”
“พ่อเคยเล่าว่า…” สือเฟยอธิบาย “ตั้งแต่โบราณกาล หมอผีบนโลกแตกแขนงไปเป็นร้อยเป็นพันสาย แต่ของแท้ดั้งเดิม… สายเลือดที่ถือเป็นต้นกำเนิดของขมังเวททั้งมวล มีเพียงจอมขมังเวทบรรพกาลเท่านั้น”
“แค่นี้? นี่คือเหตุผลที่นายพลิกแผ่นดินหามาหลายปีเนี่ยนะ” ลั่วหยางไม่เชื่อน้ำคำหมอนี่แม้แต่ครึ่งประโยค
สือเฟยกระตุกยิ้ม “แน่นอนว่าผมมีเหตุผลเบื้องลึก เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาเปิดไพ่ อีกอย่าง… สถานะตอนนี้เราสองคนก็ยังไม่ใช่เพื่อนกันด้วยซ้ำ ถูกไหมล่ะ”
ลั่วหยางยื่นมือขวาออกไปหาอีกฝ่ายช้าๆ
สือเฟยยื่นมือมาจับตอบ รอยยิ้มฉีกกว้างด้วยความพึงพอใจ “เมื่อกี้คุณบอกว่าวิธีผูกมิตรของผมมันพิลึก แต่เห็นไหมล่ะ… ผลลัพธ์มันโคตรจะเวิร์กเลย ไม่ใช่เหรอ”
“ทีนี้คายความลับมาได้หรือยัง” ลั่วหยางบีบมือแน่นขึ้นเล็กน้อย
สือเฟยส่ายหน้าดิก “ยังก่อน รอผมเตรียมตัวให้พร้อมกว่านี้ จังหวะลงตัวเมื่อไหร่ผมจะเล่าทุกอย่าง ว่าทำไม
