ง ภาพชวนสยองก็ปรากฏขึ้น ของเหลวสีแดงข้นคลั่กไหลซึมทะลักออกมาจากหางตา กลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยเตะจมูก
เขาใช้เวลาปลุกปล้ำอยู่เกือบสองนาทีถึงจะแงะดวงตานั้นหลุดออกมาได้ ปลายนิ้วเปรอะเปื้อนไปด้วยของเหลวสีแดงสดประหนึ่งเลือด ลั่วหยางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพลิกดู ชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจแปะดวงตาประหลาดลงไปข้างๆ เลนส์กล้องหลัง
สมาร์ตโฟนรุ่นคุณปู่ หัวเว่ย พี30 เครื่องนี้อยู่รับใช้เขามาหลายปีจนเยินแล้วเยินอีก แต่เขาก็ตัดใจซื้อใหม่ไม่ลงสักที และพอมีไอ้ดวงตานี่มาสิงอยู่… ความคิดที่จะเปลี่ยนเครื่องใหม่คงต้องพับเก็บเข้ากรุไปอีกยาว
จากเดิมที่ด้านหลังของสมาร์ตโฟน หัวเว่ย พี30 มีเลนส์กล้องเรียงกันอยู่สามตัวตรงมุมซ้ายบน พอดวงตาวิญญาณแปะทับลงไป ตอนนี้โทรศัพท์ของเขาก็เลยอัปเกรดกลายเป็นรุ่น “สี่กล้อง” ไปโดยปริยาย
ดวงตายังคงหลับพริ้ม ให้ความรู้สึกอเนจอนาถเหมือนคนไข้ที่ถูกวางยาสลบแล้วนอนแผ่หราอยู่บนเขียงผ่าตัด
ลั่วหยางรวบรวมสมาธิ ยื่นปลายนิ้วที่อาบด้วยพลังดัชนีแพทย์ไท่ชูออกไป วาดอักขระสลัก ‘ตราประทับวิญญาณ’ ลงบนดวงตานั้น ทว่าในจังหวะที่เดินพลัง… เขากลับสัมผัสได้ว่าของเหลวสีแดงบนปลายนิ้วกำลังค่อยๆ ซึมซาบหายเข้า
