ลึกๆ พยายามเค้นเสียงขู่ “เรื่องนี้… มันเกี่ยวพันกับอาชญากรรม ไม่ใช่ว่าคุณอยากจะปฏิเสธการตรวจก็ทำได้นะ”
ลั่วหยางหัวเราะเสียงเย็น “ทุกคนเบิกตาดูให้เต็มที่นะครับ โดยเฉพาะเพื่อนๆ จากโรงพยาบาลฮว๋าซี… ดูสันดานหัวหน้าแผนกของพวกคุณเอาไว้ให้ดี กล้าพนันแต่ไม่กล้าเสีย แค่สัจจะพื้นฐานของลูกผู้ชายยังไม่มี เพื่อเศษเงินห้าแสน ถึงกับยอมถุยน้ำลายรดหน้าตัวเองเลยเหรอ”
“แก” จางจื้อโดนด่ากราดกลางแจ้ง โกรธจนเส้นเลือดขมับเต้นตุบๆ แทบเส้นเลือดแตกตาย
ลั่วหยางไม่ปล่อยให้พักหายใจ รุกฆาตต่อทันที “หัวหน้าแผนกจาง เอาแบบนี้ไหมล่ะ เรามาเดิมพันกันอีกสักรอบ... ผมจะเกลี้ยกล่อมให้คุณสือยอมเข้าเครื่องสแกนทุกอย่างที่คุณต้องการ คราวนี้เราวางเดิมพันกันที่หนึ่งล้านหยวน ถ้าผลตรวจออกมาว่าร่างกายคุณสือปกติดี ไร้ร่องรอยไวรัส เงินหนึ่งล้านตกเป็นของผม… แต่ถ้าคุณถูก ผมยอมให้คุณลากคอส่งตำรวจเลย กล้าไหมล่ะ”
ริมฝีปากของจางจื้อสั่นระริก อาการกร่างหายวับไปกับตา พูดไม่ออกแม้แต่ครึ่งคำ
สติปัญญาอันน้อยนิดเพิ่งจะประมวลผลทัน… ไอ้เด็กเปรตนี่ฟันเงินเขาไปห้าแสนยังไม่พอ ยังจะมาขุดหลุมพรางสูบเลือดสูบเนื้อเขาอีกหนึ่งล้าน มันเพิ่งตระหนักได้ว่าไอ้ท่าทางอมท
