ุกข์ตอนเดินคอตกออกมาเมื่อกี้… คือละครฉากใหญ่ที่ไอ้ปีศาจนี่จงใจเล่นเพื่อล่อให้เขาตายใจ หลอกฟันไปรอบนึงแล้ว ยังกางแหรอตะครุบรอบสองอีก
“หัวหน้าแผนกจาง ถ้าไม่กล้าเซ็นพนันรอบสอง งั้นเงินห้าแสนก็เป็นของผมอย่างชอบธรรม… แล้วทีนี้ คุณก็ช่วยไสหัวไปให้พ้นๆ หน้าผมได้แล้ว ผมรำคาญพวกหมาหวงก้างเวลาทำงาน” ลั่วหยางออกปากไล่ส่งหน้าตาย
จางจื้อแผดเสียงตวาดเฮือกสุดท้าย
“ไอ้เด็กบ้า ทีมฮว๋าซีได้รับคำสั่งเบื้องบนให้มาสนับสนุนลั่วเฉิง แกมีสิทธิ์อะไรมาตะเพิดพวกฉันกลับ แกคิดว่าตัวเองใหญ่มาจากไหน”
ลั่วหยางยิ้มมุมปาก นัยน์ตาเย็นเยียบ “คุณใช้คำว่า ‘พวกฉัน’ ผิดแล้วล่ะ ที่ผมไล่… คือไล่แค่สวะอย่างคุณคนเดียว ไม่เกี่ยวกับผู้เชี่ยวชาญคนอื่น ถ้าคุณยังหน้าด้านเกาะหนึบไม่ยอมไป งั้นผมจะเป็นฝ่ายไปเอง แล้วคอยดูว่าเบื้องบนจะบีบให้หม่าจงหัวไปกราบกรานเชิญผมกลับมา หรือจะเลือกเก็บคุณไว้… ถึงตอนนั้น คุณก็โดนถีบส่งอยู่ดี สู้หอบเศษหน้าตัวเองเดินออกไปเงียบๆ ตอนนี้ จะได้ไม่ทุเรศไปกว่านี้ดีกว่าไหม”
จางจื้อโกรธจนแทบจะกระอักเลือดตายตรงนั้น ทว่าลั่วหยางตรงหน้ากลับแข็งแกร่งดั่งป้อมปราการเหล็กกล้า ไร้ช่องโหว่ ไร้จุดอ่อน อย่าว่าแต่จะหาจังหวะสวนกลั