รถเก๋งหงฉีคันเก่าแล่นฉิวฝ่าความมืดมุ่งหน้ากลับสู่เมืองปาเฉิง
“เสี่ยวลั่ว ตกลงว่าผู้เชี่ยวชาญพวกนั้นโดนพลังงานบ้าบออะไรนั่นเล่นงานจริงๆ งั้นสิ… ไม่ได้ป่วยใช่ไหม” เยี่ยอี้หมิงอดรนทนไม่ไหวเปิดฉากถาม เรื่องพรรค์นี้มันหลุดโลกเกินกว่าบรรทัดฐานความเข้าใจของอดีตข้าราชการใหญ่อย่างเขาไปไกลลิบ
ลั่วหยางพยักหน้ารับเรียบๆ สงวนคำพูดไว้
ถ้าให้ประเมินในมุมมองของผู้สืบทอดสายเลือดจอมขมังเวท สิ่งที่สิงสู่อยู่ในร่างคนพวกนั้นก็คือ ‘วิญญาณร้าย’ มันมีคุณสมบัติคล้ายคลึงกับพลังวิญญาณที่สถิตอยู่ในหน้ากากทองสำริดของปรมาจารย์อิ๋งหมาไม่ผิดเพี้ยน ข้อแตกต่างเดียวคือมันดุร้ายกว่า ทรงพลังกว่า และเปี่ยมไปด้วยสัญชาตญาณดิบในการกลืนกิน ทว่าความจริงสุดโต่งพวกนี้… ขืนอธิบายออกไปมีหวังตาเฒ่าเยี่ยได้หัวใจวายตายพอดี
“แล้วสรุปมันคือพลังงานอะไรกันแน่” เยี่ยอี้หมิงยังคงซักไซ้ไม่เลิก
ลั่วหยางระบายยิ้มบาง “คุณลุงเยี่ยครับ เอาตรงๆ ผมเองก็ยังฟันธงไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ถึงได้ยืนกรานจะลงไปดูในหลุมขุดค้นนั่นให้เห็นกับตายังไงล่ะครับ… น่าเสียดายที่ผู้อำนวยการหม่าของคุณลุงแกดันเล่นแง่ซะก่อน”
เยี่ยอี้หมิงถอนหายใจเฮือกใหญ่ สีหน้าหม่นลง “เมื่อก่อนต
