ท่าน ผมก็แค่อยากเตือนให้ระวังตัว ไม่ได้มีเจตนาอื่นเลย ในเมื่อท่านการันตีขนาดนี้ ผมก็คงพูดอะไรไม่ได้แล้ว เอาเป็นว่าเดี๋ยวผมพาเขาไปดูคนป่วยเดี๋ยวนี้แหละครับ”
“มันก็ต้องแบบนี้สิวะ”
“เอ่อ… ยังมีอีกเรื่องที่ผมต้องรายงานไว้ก่อน ขืนปิดไว้เดี๋ยวท่านจะพาลด่าผมอีก”
“เรื่องอะไรอีก?”
“ผู้บริหารระดับเมืองส่งเรื่องขอความช่วยเหลือไปเบื้องบนแล้วครับ ตอนนี้ทางศูนย์กลางกำลังรวมตัวผู้เชี่ยวชาญตั้งทีมเฉพาะกิจ ผมเดาว่าพรุ่งนี้น่าจะเดินทางมาถึง”
“ก็ช่างหัวทีมเฉพาะกิจสิ เป้าหมายของเราคือรีบแก้ปัญหาให้จบก่อนก็พอ”
“ใช่ครับๆ ท่านพูดถูกที่สุด”
“เลิกเลียได้แล้ว กลับไปที่ห้อง” เสียงฝีเท้าของคนทั้งสองดังขึ้นอีกครั้ง มุ่งหน้ากลับมาทางเดิม
ลั่วหยางดึงกระแสวิญญาณกลับคืนสู่จุดตันเถียน สภาวะเหนือสัมผัสคลายตัวลงอย่างรวดเร็ว ประสาทสัมผัสทุกอย่างกลับคืนสู่ความปกติอย่างแนบเนียน
วินาทีที่ได้ยินหม่าจงหัวด่าว่าเขาเป็นสิบแปดมงกุฎ ลั่วหยางแทบจะลุกพรวดเดินสะบัดก้นกลับบ้านไปซะเดี๋ยวนั้น แต่พอเหลือบไปเห็นรูปถ่ายหน้ากากสำริดบนผนัง บวกกับข้อสันนิษฐานในหัวที่สลัดไม่หลุด ก้นของเขาก็เหมือนถูกทากาวตราช้างติดหนึบกับโซฟาไปโดยปริยาย
คนนอกไม่มีทา
