นทันที
“ปะ… ประธานหลิว” ไอ้หนุ่มลายสักขวัญกระเจิง รีบโค้งคำนับพับเอวใส่หน้าจอโทรศัพท์อย่างลนลาน
พวกลิ่วล้อด้านหลังต่างลุกลี้ลุกลน โค้งคำนับพับเอวตามกันเป็นแถวราวกับโดมิโน สิ่งที่จะสยบอำนาจมืดได้… ก็มีแต่อำนาจมืดที่เหนือกว่านี่แหละ
“เกิดเรื่องระยำอะไรขึ้น” น้ำเสียงของหลิวโย่วสุ่ยแผ่รังสีอำมหิตเยียบเย็น
ไอ้หนุ่มลายสักรีบสารภาพเสียงสั่น เจียมเนื้อเจียมตัวสุดขีด “ประธานหลิว คือบริษัทการเงินของเรามาจัดงานสังสรรค์น่ะครับ ผมเลยพา… เอ้ย ผมพาทีมงานมาเลี้ยงข้าว แล้วดันมีไอ้เวรที่ไหนไม่รู้มาลวนลามผู้หญิงของผม พนักงานผมโกรธจัดก็เลยไล่กระทืบมันมาจนถึงนี่ ไม่นึกเลยว่าเพื่อนประธานหลิวจะอยู่ที่นี่ด้วย… เลยเกิดการกระทบกระทั่งกันนิดหน่อยครับ”
หลิวโย่วสุ่ยตอกกลับเสียงเย็นเยียบ “หมอเทวะลั่วเป็นสหายคนสำคัญของฉัน แกไปเหยียบตาปลาเขายังไง ก็หาวิธีทำให้เขาคลายโกรธเอาเองก็แล้วกัน… แต่ถ้าหมอเทวะลั่วไม่ยอมยกโทษให้ งานนี้คงเป็นฉันที่ต้องถ่อไปขอโทษด้วยตัวเอง”
สิ้นประโยคเด็ดขาดของบิ๊กบอส ไอ้หนุ่มลายสักก็ง้างมือตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่ จากนั้นก็กระหน่ำตบซ้ายขวารัวๆ ไม่ยั้งมือ ปากก็พร่ำขอความเมตตา “หมอเทวะลั่ว ผมตาบอดไม่รู้จ