พนักงานเสิร์ฟเดินนำลั่วหยางมาถึงหน้าห้องวีไอพี ขาพ้นขอบประตู เสียงหัวเราะครื้นเครงก็ดังลอดออกมา บรรยากาศด้านในดูคึกคักไม่เบา
บานประตูถูกผลักออก พนักงานเสิร์ฟโค้งตัวผายมือเชิญด้วยท่วงท่ามืออาชีพ
ลั่วหยางสาวเท้าก้าวเข้าไปด้านใน
ในห้องมีคนนั่งอยู่ก่อนแล้วสี่คน ชายสามหญิงหนึ่ง ทั้งหมดล้วนเป็นคนคุ้นหน้าคุ้นตา ชายสามคนคือเพื่อนร่วมห้องสมัยมหา’ลัย คนแรกคือ ‘หยางหลง’ ไอ้หนุ่มร่างผอมเกร็งชาวเมืองลั่วเฉิง ปัจจุบันเป็นเถ้าแก่โรงงานผลิตประตูหน้าต่างอะลูมิเนียม คนที่สองคือ ‘จางไป๋’ ไอ้หน้ากลมผิวขาวซีดยิ่งกว่าผู้หญิง พ่อแม่เป็นหมอโรงพยาบาลรัฐ แถมที่บ้านยังเปิดร้านขายยาสาขาใหญ่ ส่วนคนที่สามคือ ‘หานเซ่าคุน’ รูปร่างสูงใหญ่ล่ำสัน หน้าตาหล่อเหลาเอาการ สมัยเรียนควงผู้หญิงเปลืองที่สุดในรุ่นจนได้ฉายาว่า ‘นักร้อยดาบ’
ส่วนหญิงสาวเพียงคนเดียวคือ ‘อู่เซิ่งหลาน’ ผิวพรรณขาวผ่อง ใบหน้ารูปไข่จิ้มลิ้ม เวลายิ้มมีลักยิ้มสองข้างดูมีเสน่ห์ สมัยนั้นผู้ชายที่ตามจีบเธอต่อแถวยาวเป็นหางว่าว ข่าวลือคาวๆ หนาหูจนแยกไม่ออกว่าอันไหนจริงอันไหนมั่ว แต่ที่แน่ๆ… เธอคือดาวคณะตัวท็อปอย่างไม่ต้องสงสัย
ทันทีที่เขาปรากฏตัว สายตาทั้งสี่คู่พลันพ
