รรดิอูเหรินค่อยๆ เงยหน้าขึ้น สีหน้าเปลี่ยนเป็นเย็นชาและกวาดตาไปยังจอมปีศาจโดยรอบ
สายตานั้นไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ เจ็ดจอมปีศาจเห็นแล้วอดใจสะท้านไม่ได้ ไม่รู้เหตุใดพวกมันจึงรู้สึกว่ามหาจักรพรรดิอูเหรินอันตรายยิ่งกว่าเดิม
มหาจักรพรรดิอูเหรินพุ่งตัวไปยังทิศทางหนึ่งในทันที จอมปีศาจที่อยู่ตรงหน้าเขารีบตั้งรับด้วยความตกใจ
“ไสหัวไป!”
มหาจักรพรรดิอูเหรินพูดออกมาคำหนึ่ง จอมปีศาจตกตะลึงจึงรีบขยับหลีกทางให้ จากนั้นก็ส่งมหาจักรพรรดิอูเหรินจากไปด้วยสายตาจวบจนเขาหายวับไปที่ขอบฟ้า
เหล่าจอมปีศาจมองหน้ากันอย่างไม่อยากจะเชื่อ
ปีศาจขุนเขาพูดออกมาช้าๆ ว่า“ดูท่าเผ่ามนุษย์จะใช้วิธีบางอย่างเพื่อควบคุมจักรพรรดิยุทธ์ที่ตายไปแล้ว แต่น่าเสียดายพวกมันประเมินสติปัญญาของจักรพรรดิยุทธ์ต่ำเกินไป”
จักรพรรดิยุทธ์?
จอมปีศาจอีกหกตนตื่นตกใจ พญามังกรน้ำเก้าอัครากล่าวเสียงเคร่งขรึมว่า“เหตุใดเจ้าจึงรู้เรื่องนี้”
ปีศาจขุนเขากล่าวอย่างราบเรียบว่า“ข้าตายหลังพวกเจ้า จะว่าไปแล้วหากไม่ใช่เพราะข้าและบรรพชนปีศาจร่วมแรงกัน เมื่อพวกเจ้าฟื้นคืนชีพขึ้นมาก็อาจจะถูกสติปัญญาใหม่เข้ามาแทนที่เหมือนกับจักรพรรดิยุทธ์เมื่อครู่นี้”
เมื่อร่างกายตายไปแล้วจะเกิดสติปัญญาใหม่ขึ้นมา หกจอมปีศาจต่างรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว ตอนแรกพวกมันก็เคยประหลาดใจมาก่อน เพียงแต่ไม่รู้ที่มาเท่านั้น คิดไม่ถึงว่าปีศาจขุนเขาจะเอ่ยขึ้นมาในวันนี้
วานรสีนิลสี่แขนกุมอกและถามว่า“
