ับพระกาฬทีเดียว
“ผมตาถั่วเอง นึกไม่ถึงว่าหมอเทวะลั่วจะเที่ยงตรงขนาดนี้ คุณลองว่ามาสิ… ต้องทำยังไงถึงจะหายโกรธ” หลิวโย่วสุ่ยปั้นหน้าจริงใจสุดฤทธิ์
ลั่วหยางยอมหันกลับมา แต่ไม่ปริปากบอกเงื่อนไข ทำเพียงยืนจ้องหน้าอีกฝ่ายนิ่งๆ
“เอาแบบนี้… วิลล่าหลังนี้ผมยกให้ ถือซะว่าเป็นการไถ่โทษจากผมก็แล้วกัน” มาเฟียเฒ่าโยนหินถามทาง
ลั่วหยางพยักหน้ารับเนือยๆ “ตกลง ผมรับคำขอโทษ”
และนี่แหละ… คือเหตุผลว่าทำไมเมื่อกี้เขาถึงยอมเดินตามสองเด็กสาวนั่นเข้าห้อง ทั้งที่รู้แก่ใจว่าเป็นหลุมพราง
อุตส่าห์ถ่อมารักษาให้ ดันมาวางกับดักใส่กัน ถ้าไม่รีดไถค่าตกใจสักหน่อยมันจะไปคุ้มได้ยังไงล่ะ
ที่ลั่วหยางไม่รับเงินเยี่ยจือ เป็นเพราะถูกชะตาและผูกพันกับซ่งเหม่ยฉี แต่กับคนระดับหลิวโย่วสุ่ย… มีให้ฟันก็ต้องฟันให้ยับ โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ
เพียงแต่… การที่บิ๊กบอสอย่างหลิวโย่วสุ่ยใจป้ำประเคนวิลล่าให้ทั้งหลังตั้งแต่ยกแรก ก็ทำเอาลั่วหยางคาดไม่ถึงเหมือนกัน
“หมอเทวะลั่วช่างเป็นคนตรงไปตรงมาจริงๆ ถ้าอย่างนั้น… เราเริ่มรักษากันได้หรือยัง” หลิวโย่วสุ่ยกลัวลั่วหยางจะเปลี่ยนใจ
ลั่วหยางตอบเสียงเรียบ “ไม่เห็นต้องรีบ แล้วคลิปนั่นอยู่ไหนล่ะ ผมอยากดู
