”
มุมปากของหลิวโย่วสุ่ยกระตุกยิกๆ อุตส่าห์คิดว่าเปย์วิลล่าให้ทั้งหลังแล้วไอ้เด็กนี่จะหันมาซูฮกเกรงใจกันบ้าง ที่ไหนได้ ลั่วหยางยังคงคอนเซปต์หยิ่งยโสหน้าตาย ไม่เห็นหัวมาเฟียใหญ่อย่างเขาแม้แต่น้อย
แต่ถึงในใจจะเดือดปุดๆ พริบตาต่อมาหลิวโย่วสุ่ยก็ฉีกยิ้มประดับใบหน้า “ไม่มีปัญหา คลิปอยู่ในแฟลชไดรฟ์นี้ คุณรับไปเถอะ ถือว่ายกให้เลย ไม่ต้องเอามาคืน”
เขาล้วงแฟลชไดรฟ์ออกจากกระเป๋าเสื้อ ยื่นส่งให้ลั่วหยาง
หลิวโย่วสุ่ยเตรียมการมาอย่างดี กะให้ลั่วหยาง ‘เช็กของ’ ได้ทันที แฟลชไดรฟ์ที่เตรียมมาจึงเป็นแบบ Type-C เสียบสมาร์ตโฟนปุ๊บดูคลิปได้ปั๊บ ทว่าพอลั่วหยางรับมา เขากลับยัดใส่กระเป๋ากางเกงหน้าตาเฉย ไม่มีท่าทีจะเปิดดูสักนิด
“หมอเทวะลั่ว… ไม่ลองเปิดดูหน่อยเหรอ” หลิวโย่วสุ่ยแอบแปลกใจ
ลั่วหยางยิ้มมุมปาก “ต่อให้ข้างในเป็นคลิปการ์ตูนแพะน้อยสู้หมาป่า ผมก็รับสภาพครับ มา… ถึงเวลารักษาแล้ว รบกวนคุณหลิวนอนคว่ำหน้าบนโซฟาเลย”
เจียงเยว่เข็นรถเทียบโซฟา พยุงร่างเจ้านายไปนอนคว่ำราบบนเบาะ ก่อนจะถกชายเสื้อหลิวโย่วสุ่ยขึ้นไปกองเหนือเอวอย่างรู้งาน
ลั่วหยางก้าวมาหยุดข้างโซฟา ล้วงตลับยาเล็กๆ ออกมา
เจียงเยว่ชะโงกหน้ามาดู พอเห็นใน
