หลบ คว้าแขนขัดขาจนเหลียงหงล้มคว่ำหน้าคะมำไปทับบนตัวหวังซุ่นลี่พอดิบพอดี
แชะ! แชะ!
เขาได้รูปคู่อุจาดตามาอีกสองใบ
“ไอ้แก่หวัง แกจะปลอมใบรับรองแพทย์บ้าบออะไร หรือจะไล่ฉันออกก็เชิญตามสบาย แต่ก่อนหน้านั้น ฉันจะประจานพวกแกให้ย่อยยับจนไม่มีที่ซุกหัวนอนเลยคอยดู” ลั่วหยางไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม ท่าทีไร้ซึ่งความหวาดกลัว
หวังซุ่นลี่ตะเกียกตะกายจะลุกมาแย่งโทรศัพท์ แต่เพิ่งขยับก็โดนลั่วหยางกระทืบเท้าเหยียบยอดอกกดติดพื้น
“ไอ้ชาติชั่ว… เหม่ยฉีเพิ่งจะสี่ขวบ แกไม่มีปัญญารักษาแต่เสือกอยากลงมีดผ่าตัดเด็กเพื่อเอาหน้า แกกำลังทำลายชีวิตคนอื่นทั้งชีวิต กระจอกอย่างแกมันก็แค่เศษสวะ ถุย!”
ลั่วหยางถ่มน้ำลายใส่หน้าหวังซุ่นลี่ ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปอย่างเด็ดขาด