ียวกันยังถลึงตามองเด็กแดง เจ้าสามตัวนี้มองฟางเจิ้งด้วยความคับอกคับใจ พวกมันเหมือนเศษเดนที่ไม่เชื่อฟังขนาดนั้นเลยหรือ? พวกมันจะทำตัวดีๆ ตกลงไหม? แต่จะเห็นได้ชัดว่าพูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์…
ฟางเจิ้งนั่งอย่างนี้ไปหนึ่งชั่วโมง ระหว่างนั้นมีคนมองมาด้วยความแปลกใจไม่น้อย และยังมีคนใจกล้าวิ่งเข้ามาถ่ายรูปรวม บางคนจำฟางเจิ้งได้จึงพูดคุยกันเล็กน้อย ฟางเจิ้งเลยไม่ถือว่าเงียบเหงา
ไม่นานหวังโอ้วกุ้ยพาชาวบ้านมาถึง จากนั้นเข้าไปพร้อมกัน เข้าไปแล้วประตูใหญ่ปิดลง ฟางเจิ้งถึงปล่อยมือพร้อมกับถอนหายใจโล่งอก ตนเป็นอาจารย์ย่อมไม่มีวันลืมเรื่องหมาป่าเดียวดายต่อคิวรับไอศกรีม และก็ไม่ลืมที่เด็กแดงวิ่งเพ่นพ่านไปทั่ว
พอฟางเจิ้งปล่อยมือ เจ้าตัวน้อยถอนหายใจโล่งอกพร้อมกัน เริ่มมองไปรอบๆ เห็นอะไรจะทำหน้าแปลกใจ ทว่าโดยรอบเป็นคนเลยจะไม่ดีนักที่จะถามอะไร
เด็กแดงไม่ได้พะว้าพะวังเลยช่วยเจ้าพวกนี้ถามคำถามที่อยู่ในใจ ส่วนเขา? เข้าอินเทอร์เน็ตทุกวันย่อมรู้ว่าสิ่งต่างๆ ของที่นี่คืออะไร เพียงแค่ว่าเพิ่งมาเป็นครั้งแรก
เมื่อโฆษณาพลังงานผ่านไป แสงพลันมอดดับลง เจ้าพวกนี้ตกใจสะดุ้ง
ฟางเจิ้งลูบหัวหมาป่าเดียวดายเบาๆ “ปิดไฟหมายถึงหนังจะเริ่มแล้ว ไม่ว่าจะออกมา
