ภิกษุทั้งหลาย อาศัยบุญญฤทธิ์ของเหล่าภิกษุถึงจะช่วยมารดาของท่านได้’
ดังนั้นพระโมคคัลลานะจึงทำตามคำชี้แนะของพระพุทธองค์ มารดาก็ได้หลุดพ้นจากเส้นทางผีหิวโหยจริงๆ
พระพุทธองค์ยังตรัสอีกว่า ‘ภายภาคหน้าเมื่อลูกหลานมีกตเวทิตาจิต ก็ให้รวมภิกษุให้อยู่เย็นเป็นสุขในที่เดียวกันตอนวันที่สิบห้าเดือนเจ็ด ซึ่งเป็นวันแห่งความสุข และต้องจำกัดอยู่ในช่วงเก้าสิบวันของฤดูร้อนทุกปี จงรักษาศีล ปฏิบัติให้ถูกให้ควร ในวันสุดท้ายให้สงฆ์ปล่อยตามสบายได้ เชิญเหล่าสงฆ์เอ่ยถึงความผิดของตน ดังนั้นทุกท่านจะสารภาพบาป สะอาดบริสุทธิ์ เกิดความสุขและอิสรเสรี ทั้งยังเป็นการบำเพ็ญเพียรที่อยู่ในความร่มเย็นเป็นสุข โบราณเรียกว่าวันแห่งความชอบพุทธหรือวันแห่งความชอบ วันนี้ให้เตรียมภัตตาหารร้อยชนิด จัดพิธีอุลลัมพนะเลี้ยงเหล่าสงฆ์ ทำเช่นนี้ทั้งอวยพรและยืดอายุขัยแก่บุพการียามมีชีวิต ทั้งช่วยบุพการีที่สิ้นไปแล้วให้พ้นจากทะเลทุกข์และมีความสุข เป็นบุญคุณตอบแทนที่บุพการีเลี้ยงดูมา’
ดังนั้นแล้วถึงมีเทศกาลอุลลัมพนะของพุทธศาสนาขึ้น พอดิบพอดีกับที่เวลาสามช่วงเกิดขึ้นในวันที่สิบห้าเดือนเจ็ด ทั้งยังได้บูชาบรรพบุรุษ ส่งเสริมวัฒนธรรมความกตัญญู
เพราะอย่างนี
