โป๊ก ฟางเจิ้งฟังแล้วรู้สึกเจ็บหน้าผาก!
ทว่าขาเป๋หม่ายังแน่วแน่ ที่น่าทึ่งคือเขาไม่ร้องว่าเจ็บ เขารู้ดีว่าฝีมือของก่วนเสียงเฟิงทิ้งห่างเขาไปถนนหลายเส้น! อาจารย์ของก่วนเสียงเฟิงหรือเจียงโจวจะต้องเก่งกว่าแน่นอน! เจียงโจวที่เก่งขนาดนี้ยังอยากคารวะฟางเจิ้งเป็นอาจารย์ เช่นนั้นฟางเจิ้งมีวิชาการแกะสลักที่เก่งยิ่งกว่า ซ่งเอ้อโก่วไม่ได้หลอกเขา! เขาเข้าใจทุกอย่างแล้วในชั่วเสี้ยวพริบตา!
ดังนั้นขาเป๋หม่าจึงพูดอย่างไม่ลังเล “ได้โปรดเจ้าอาวาสช่วยชี้แนะวิธีการแกะสลักกับผมด้วย!”
ฟางเจิ้งงงหนักแล้ว นี่มันอะไรกัน? ข้างหน้าคารวะ หมุนตัวกลับเจอคนเอาศีรษะโขกพื้น! วันนี้มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงดุเดือดยิ่งขึ้นเรื่อยๆ?
ฟางเจิ้งมองพวกฝานชิงในเชิงขอความช่วยเหลือ อยากให้พวกเขาประคองเจียงโจวขึ้น เขาไม่อยากรับการคารวะนี้! สอนลูกศิษย์มันเหนื่อยมาก!
ทว่าสิ่งที่ทำให้ฟางเจิ้งทุกข์ใจคือก่วนเสียงเฟิง ชิวเสี่ยวเยี่ยและฝานชิงสามคนมองตากันก่อนคารวะตาม เอ่ยพร้อมกันอย่างน่าประหลาดว่า “ได้โปรดเจ้าอาวาสชี้แนะวิธีการแกะสลักแก่พวกเราด้วย!”
ฟางเจิ้งมองบน นี่มาก่อเรื่องอะไรกัน? จึงหันไปมองพวกซ่งเอ้อโก่ว
ซ่งเอ้อโก้วพาชาวบ้านห้าหกคนโค้งตัวคา
