ตายก็ไม่เชื่อ!
ก่วนเสียงเฟิงตอบ “อย่าพูดมั่นใจขนาดนั้น ก่อนหน้านี้ฉันบอกว่าบนเขามีไผ่หนาวชั้นยอดแบบนี้ มีใครเชื่อไหม? ตอนนี้เป็นแบบนี้อีกแล้ว? ทำไม? คันหน้าอยากโดนตบอีกสักที?”
ก่อนหน้านี้ฝานชิงไม่เชื่อคำพูดก่วนเสียงเฟิงที่สุด สรุปโดนตบจนหน้าบวม หน้าแดง เลยรีบพูด “นาย…”
เจียงโจวเห็นสองคนจะทะเลาะกันแล้วเลยรีบพูด “ดูให้เห็นกับตาก็รู้เอง ไป ไปดูกัน”
ก่วนเสียงเฟิงพยักหน้า เขากลั้นความโกรธในใจไว้ ตั้งแต่เล็กจนโต นี่เป็นครั้งแรกที่เขาพูดอะไรแล้วไม่มีใครเชื่อ! เขาเลยต้องใช้ความจริงมาตบหน้า! แต่ว่า…เขาชอบ!
คนเหล่านี้มาอยู่นอกกำแพงวัด เงยหน้ามองไป ต้นไม้ใหญ่เขียวชอุ่ม กิ่งไม้แก่หลายก้านยื่นออกมานอกกำแพง! ภายใต้ดวงตะวันร้อนแรงทำให้พื้นดินระเหยเป็นไอร้อน ทว่าที่แปลกคือต้นไม้นี่กลับเติบโตอุดมสมบูรณ์อย่างยิ่ง! ใบต้นไม้ตรงตีนเขาเหี่ยวเฉาหมดแล้ว แต่มันกลับเหมือนไม่เป็นอะไรเลย ยังดูมีชีวิตชีวา ใบไม้กลุ่มใหญ่เขียวจนขับแสง!
“ต้นไม้นี่โตดีจริงๆ อาจารย์ นี่มันต้นโพธิ์…เอ่อ ต้นโพธิ์?!” ชิวเสี่ยวเยี่ยตาค้าง
“นี่มัน…ต้นโพธิ์จริงๆ” เจียงโจวมองต้นไม้ใหญ่ตรงหน้า นัยน์ตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ ไผ่ทางใต้มารนหาที่
