่งหน้าหญิงงาม ช่างแต่งหน้าที่แย่ๆ หน่อยจะแต่งหน้าเข้ม ปกปิดความเป็นธรรมชาติ ก่อนและหลังแต่งหน้าราวกับคนละคน ช่างแต่งหน้าชั้นเซียนจะพรมน้ำเล็กน้อย แต่งเสร็จจะขยายจุดเด่นในความสวยเป็นธรรมชาติออกมา ลดจุดด้อยลง มองปราดเดียวคุณก็ยังเป็นคุณ แต่คุณสวย! บางทีอาจเทียบไม่ได้กับนางฟ้าบนสวรรค์ แต่ก็ถึงขีดจำกัดที่คุณจะไปถึงได้
ฟางเจิ้งก็ทำงานแบบนี้ เขาไม่พอใจให้ผลงานชิ้นหนึ่งเป็นอันดับหนึ่งในใต้หล้า แต่จะต้องทำให้ได้อันดับหนึ่งในผลงานชนิดเดียวกัน!
ฟางเจิ้งหยิบไผ่ขึ้นมา มองปราดเดียว น้ำหนักของไผ่กับความแน่นของทุกตอนก็ปรากฏในความคิด ไม่ได้ปรากฏเป็นสถิติ แต่เขารู้! ไม่มีความลี้ลับอะไร แค่ชำนาญมือเท่านั้น! เป็นความรู้สึกแบบนี้เอง…เขารู้สึกว่าระบบบ้าขึ้นไปเรื่อยๆ เปลี่ยนเขาให้กลายเป็นระดับปรมาจารย์ในพริบตาได้ ถ้าไม่ได้สัมผัสด้วยตนเองเขาคงไม่กล้าเชื่อ
หยิบมีดขึ้นมาฟันแบ่งไผ่ในมือ ตัดจุดที่สกปรกออกพอดี ทางด้านแนวขวางมีรูเล็กรูหนึ่ง พอฟันลงมาจึงไม่มีรูแล้ว วัตถุดิบในมือจึงสมบูรณ์แบบขึ้นเรื่อยๆ
ฟางเจิ้งลงมืออย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ทำเก้าอี้เล็กหลายตัวเสร็จ และยังมีตั่งยาวสองตัวกับโต๊ะยาวอีกตัว ขณะเดียวกันโต๊ะ
