นี้ ผู้ใหญ่บ้านกับเสมียนยังจัดการไม่ได้? เป็นไปได้ยังไง? หรือว่าในหมู่บ้านซ่อนมาเฟียไว้ เป็นชนรุ่นหลังข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ของประเทศ?
ซ่งเอ้อโก้วชี้ไปบนยอดเขา “ไผ่หนาวทั้งหมดเป็นของหลวงพี่ฟางเจิ้งเจ้าอาวาสวัดเอกดรรชนี เขาไม่พูด แกอยากได้ไผ่ที่ดีที่สุด? หึๆ…อย่าหวังเลย แต่ฉันน่ะ สนิทกับเจ้าอาวาสฟางเจิ้งพอดีเลย…เฮ้ย แกทำตาแบบนี้หมายความว่าไง? อย่าคิดไม่เชื่อเชียว หน้าบ้านฉันยังมีป้ายแบบอย่างในอุดมคติแขวนอยู่เลย! แกไปสืบในหมู่บ้านได้ ใครไม่รู้ว่าเมื่อก่อนซ่งเอ้อโก่วเป็นคนยังไง…ถุย เมื่อก่อนฉันเป็นอันธพาลไร้ความรู้ แต่ได้เจ้าอาวาสฟางเจิ้งชี้แนะ ทำให้ฉันเป็นอย่างในทุกวันนี้” ซ่งเอ้อโก่วเอ่ยถึงตรงนี้ ภายในใจเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ แม้จะถูกหลอก ทว่าชีวิตเขาเกิดการเปลี่ยนแปลงราวพลิกฟ้าดินจริงๆ
แต่ว่า…
ก่วนเสียงเฟิงแค่นยิ้ม “เหอะๆ เขาสั่งสอนแก?”
ซ่งเอ้อโก่วพยักหน้า
“สอนให้แกมีคุณธรรมแบบนี้? ช่างเถอะ ดูแกก็รู้แล้วว่าหลวงพี่นั่นมีคุณธรรมแบบไหน…” ก่วนเสียงเฟิงส่ายหน้าก่อนหมุนตัวเดินไป
ซ่งเอ้อโก่วรีบตามไป “แกอย่าไม่เชื่อเชียว ไม่เชื่อก็ไปถามดูได้ ถ้าฉันโกหกแม้แต่ประโยคเดียวขอให้ฟ้าผ่า!”
“เชื่อแกก็บ้าแล้ว” ก่วนเสีย
