๋าเล่อเทียนไม่เหมือนคนใจจืดใจดำ เห็นคนจะตายแต่ไม่ช่วยนี่นา
นักพรตเต๋าเล่อเทียนพูด “อารามเต๋าของอาตมาไม่ต้อนรับผู้ไม่เดินทางสายเดียวกัน อาตมาพักในภูเขาลึก เป้าหมายคือตัดขาดกับทางโลก ไม่อยากแปดเปื้อนเหตุและผลใดๆ เว้นแต่จะเป็นนักบวช ชด้วยกัน ไม่อย่างนั้นจะไม่ต้อนรับทั้งสิ้น แน่นอนว่าสถานการณ์ของทั้งสองคนพิเศษเล็กน้อย พักในบ้านนอกอารามเต๋าได้ ส่วนงูพิษ?”
นักพรตเต๋าเล่อเทียนกวาดสายตามองชายชราแวบหนึ่ง เทเม็ดยาออกมาสองเม็ดจากในน้ำเต้า เป็นเม็ดหนึ่งสีเขียว บดแล้วทาตรงรอยถูกงูกัดสดๆ ตามด้วยหยิบเม็ดยาสีแดงยัดใส่ปากชายชร รา คราวนี้ถึงเอ่ย “ไม่เป็นไรแล้ว”
ฝานชิงถอนหายใจโล่งอกทันที
นักพรตเต๋าเล่อเทียนเอ่ยต่อ “ยังไม่ตายเร็วๆ นี้”
ฝานชิงได้ยินดังนั้นก็แทบจะร้องไห้ ทำไมหลวงจีนกับนักพรตเต๋าที่เจอถึงชอบเว้นวรรคยาว? ยังไม่ตายเร็วๆ นี้หมายความว่าก็ยังตายอยู่ดีเหรอ?
นักพรตเต๋าเล่อเทียนไม่มองฝานชิงแต่เอ่ยกับฟางเจิ้ง “เจ้าอาวาส ไปเถอะ ไปนั่งที่อารามของอาตมากัน”
ฟางเจิ้งพยักหน้า ขณะเดียวกันก็รู้สึกแปลกใจ นักพรตเต๋าเล่อเทียนที่สวมจีวรยังประหยัดขนาดนี้มีบ้านนอกอารามเต๋าด้วย? มองไม่ออกเลยว่าเป็นพวกคนรวย!
ฝานชิงร้อนใ
