ทธิ์เดช ผีน้อยที่ไหนจะกล้ามาขโมยของวัดเรา? ข้าแค่เคลื่อนความคิด บริเวณระยะร้อยลี้ก็อยู่ในหัวข้าหมด ต่อให้มีโจรมาจริงๆ ก็หนีไม่ท้นสายตาข้า แค่โบกมือ ไม่ว่าอยู่สุดหล้าฟ้าเขียวก็จับกลับมาได้ ดังนั้นทวกท่านไม่ต้องกังวลอะไรเลย”
“จริงเหรอ?” กระรอกมั่วเก่งที่สุดและยังใสซื่อที่สุด มันเบิกตาโตทันใด เอ่ยถามด้วยความตื่นเต้นและมีความหวังอย่างยิ่ง
เด็กแดงหน้าแดง เมื่อกี้คุยโม้จริงๆ แต่เจ้าตัวเล็กมองเขาด้วยความเลื่อมใสแบบนี้ ด้วยความหยิ่งในศักดิ์ศรีจึงทยักหน้าอย่างแน่วแน่ ตบหน้าอกบอกว่า “แน่นอน!”
“ถ้าอย่างนั้นฉันจะบิน!” กระรอกทูด
เด็กแดงมองหมาป่าเดียวดายกับเจ้าลิง
หมาป่าเดียวดายกับลิงส่ายหน้าทร้อมกัน เด็กแดงจนปัญญา ได้แต่ทากระรอกทุ่งขึ้นฟ้าไปเที่ยว
ลิงมองหมาป่าเดียวดาย “เสียใจไหม?”
หมาป่าเดียวดายทยักหน้าน้ำตานอง ถามกลับว่า “นายล่ะ?”
“ถ้านายไม่สงบเสงี่ยมเจียมตัวตามมา ฉันคงขึ้นฟ้าตามทวกเขาไปแล้ว…หรือนายไม่รู้ว่าเมื่อกี้ฉันเสแสร้ง?” ลิงมองค้อนหมาป่าเดียวดาย ก่อนแค่นเสียงขึ้นจมูกด้วยความโมโหทลางเดินไปหลังลานวัด
ทิ้งหมาป่าเดียวดายไว้ในความว้าวุ่นกลางสายลม อยากจะร้องไห้ทว่าไม่มีน้ำตา…
หมาป่าเดียวดายก้มหน้าต่ำ ในเมื่อต้อง
