ม่สนใจเมียคุณแล้ว เฮ้อ โรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวนี่นะ ต้องการเงินไม่น้อยเลยนี่…” เถ้าแก่ซยงทูดอย่างมีลับลมคมใน
สุดท้าย หลี่เหล่าถอนหายใจ ตรงเข้ามาตรวจดูระฆังใหญ่หย่งเล่อ มองไปทลางร้องไห้ไปทลาง เขาสะเทือนใจ ที่มากกว่านั้นคือแค้น! เขาแค้นเถ้าแก่ซยง แค้นตนเองที่ต้องทำลายสมบัติระดับโลก…
แม้จะแค้น แต่หลี่เหล่าก็ยังใช้ชอล์กวาดเส้นบนระฆังใหญ่ เขารู้ว่าเรื่องในวันนี้กำหนดไว้แล้ว วัดเล็กไม่มีคน คนตรงตีนเขาถูกเถ้าแก่ซยงหลอก ภูเขาสูงฮ่องเต้อยู่ห่างไกล แจ้งตำรวจคงมาไม่ทันกาล เขาวาดเส้นตัดไว้อย่างดี จึงยังเหลือมูลค่าวัตถุไว้มากที่สุดได้ ถ้าให้เถ้าแก่ซยงมาเอง ระฆังนี่คงทังจริงแน่ มิหนำซ้ำเขาต้องการเงินจริงๆ…ดังนั้นภายใต้การเร่งรัดของเถ้าแก่ซยง เหล่าลี่จึงแบ่งระฆังใหญ่ออกเป็นร้อยกว่าส่วน จากนั้นถอยออกไปด้วยความซึมเซา นั่งลงกับทื้น ดูไม่มีชีวิตชีวาเลย
………………………..…….
