อย่างหนึ่ง ลุงต๋าส่งสัญญาณให้ทุกคนระวังตัว
ต่อมามีร่างสีขาวพุ่งออกมาจากในป่าไม้ จีวรขาว หัวโล้น ฟางเจิ้งนั่นเอง!
“หลวงพี่ฟางเจิ้ง? ท่านไม่เป็นไร?” อิงจื่อร้องตกใจ
ผลคือฟางเจิ้งทำหน้าแปลกๆ “ตอนนี้ไม่เป็นไร แต่ถ้าไม่วิ่งมีเรื่องแน่! บ้าจริง วิ่งเร็ว หมีมาแล้ว!”
ฟางเจิ้งพูดช้า รอจนตอนที่เขาเอ่ยถึงหมี เขาก็วิ่งแซงทุกคนไปไกลแล้ว!
ขณะเดียวกันมีร่างสีดำทมิฬโผล่มาในป่า ร่างสูงเกือบสองเมตร ร่างกายใหญ่ยักษ์เดินทุกก้าวทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือนตาม นั่นคือหมีดำตัวใหญ่แถบตะวันออกเฉียงเหนือ! หมีดำพุ่งเป็นแนวข ขวางเข้ามาราวรถหุ้มเกราะ จุดที่มันผ่านจะชนจนหักกระเจิง เหยียบย่ำพุ่มไม้ วัชพืช และหน่ออ่อนไปไม่รู้เท่าไร ปากใหญ่คล้ายอ่างโลหิตอ้าออกกว้าง เห็นหนามบนปลายลิ้นได้ชัดเจน!
“ลุงต๋า…” อิงจื่อตกใจจนแทบจะร้องไห้เสียเดี๋ยวนั้น
แต่ลุงต๋ายังไม่ทันพูดอะไร จางจื่อก็วิ่งไปแล้ว “วิ่งเร็ว!”
“หนีไม่ได้ให้แกล้งตาย เดิมพันเถอะ!” ลุงต๋าพูดจบก็พลิกตัวเอาหน้านอนคว่ำลงกับพื้น สองมือกุมหัวไว้…
อิงจื่อกับเจ้าใบ้นอนหมอบลงไปด้วยท่าทางเหมือนลุงต๋า
พอนอนหมอบบนพื้น อิงจื่อสัมผัสได้ชัดเจนถึงพื้นดินที่สั่นไหวตามฝีเท้าของหมีดำยักษ์
