เขาตัวนั้น ไม่รู้ทำไมเขาถึงเริ่มเป็นห่วงความปลอดภัยของพวกเถ้าแก่ซยงแล้ว
เมื่อเข้าภูเขาทงเทียนมา ฟางเจิ้งต้องหยุดรอพวกลุงต๋าตลอด แม้พวกลุงต๋าจะชำนาญการเดินทางเข้าภูเขา แต่ป่าเขาก็ยังเป็นป่าเขา ไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยว พุ่มไม้เตี้ยกับหนาม หลายครั งที่เงยหน้ามองเห็นได้แต่เดินไปไม่ได้ ระยะทางสิบกว่าเมตรกลับต้องเดินอ้อมเป็นวงกลมวงใหญ่ ทุกก้าวต้องระวัง ต้องป้องกันทุกเวลา…
แต่ฟางเจิ้งไม่ต้อง มีจีวรขาวจันทร์ปกป้องไว้ ไม่ว่าจะเป็นไก่หมาแมวอะไร อาตมาก็เดินผ่านไปได้ แน่จริงกัดอาตมาเลย! ถึงอย่างไรก็กัดไม่เข้าอยู่แล้ว
…………………………………….
