อื่นไม่เป็น แต่คุยโม้ทั้งคุกคามทั้งกดดันควบคู่กัน! สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเขาคุยโม้จนถึงขั้นตัวเองยังเชื่อ! นั่นคือความมั่นใจในตัวเอง คนที่ ไม่เข้าใจเขาจะเชื่อเขาได้ง่ายๆ
จางจื่อเห็นซ่งเอ้อโก่วเป็นแบบนี้ ดูไม่เหมือนกำลังคุยโม้แม้แต่น้อย จึงมองลุงต๋าอีกที
ลุงต๋าที่นั่งสูบบุหรี่บนเตียงเตาพูดว่า “ตกลง!”
“ตกลง?” อิงจื่อกับจางจื่อมองลุงต๋าด้วยความตกใจ พวกเขาเตรียมจะขโมยระฆังใบนั้นบนเขาเอกดรรชนี แล้วพาหลวงจีนนี่ไปด้วย ถ้าอีกฝ่ายเห็นว่าพวกเขาเป็นโจรสุสาน เท่ากับแหวกหญ้าใ ให้งูตื่นหรือเปล่า?
ทว่าลุงต๋าไม่อธิบาย เพียงพูดยิ้มๆ ว่า “ได้หลวงพี่นำทางผมก็วางใจ เอาแบบนี้แหละ พรุ่งนี้เช้า ฟ้าสางจะออกเดินทางทันที อืม…สิ้นเสียงกลองกับระฆังแล้วเราค่อยออกเดินทางกัน”
ฟางเจิ้งประนมสองมือเอ่ย “อมิตาพุทธ ประเสริฐๆ ไม่มีปัญหา”
ส่วนราคา ซ่งเอ้อโก่วพูดที ลุงต๋าก็ตอบตกลงอย่างสบายๆ เมื่อคุยทุกอย่างเข้าที่เข้าทางแล้ว ฟางเจิ้งค่อนเอ่ยลาแล้วขึ้นภูเขาไป
คล้อยหลังฟางเจิ้ง จางจื่อกับอิงจื่อมองลุงต๋าในฉับพลัน
ลุงต๋ายิ้มเยาะ “หลวงจีนนี่เหมือนจะมองอะไรออก เขาอยากไปก็ให้เขาไป ลุงยังกังวลอยู่เลยว่าจะหาทางให้เขาลงเขามาไม่ได้ บนเ