่าเขาไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ไม่มีใครเหมือนคนพวกนี้ การกระทำดูชำนิชำนาญ ทำอะไรรวดเร็ว ที่สำคัญยังแบกของ มากมายไว้บนหลัง นูนๆ ออกมา ดูไม่เบาเลย
‘ช่างเถอะ พวกเขาจะทำอะไรก็ไม่เกี่ยวกับเรา แค่ติดต่อคนนำทางให้พวกเขาพอ…’ ซ่งเอ้อโก่วส่ายหน้า ขี้คร้านจะคิดมาก
“อมิตาพุทธ ประสกซ่ง นี่จะไปไหนเหรอ?” ตอนนี้เองเสียงสวดดังขึ้น ซ่งเอ้อโก่วอึ้งงัน ก่อนพูดด้วยความตกใจ “เจ้าอาวาสฟางเจิ้ง ท่านลงเขามาทำไม?”
