หม? นายสั่งสมบุญกุศลกองใหญ่แล้วนะ” ระบบพลันเอ่ยถาม
ฟางเจิ้งขบคิดก่อนตอบไปว่า “ของที่จับรางวัลออกมาตอนนี้จะอยู่ระดับประมาณไหน?”
“พูดยาก แต่ว่าสรุปเลยคือเป็นของที่ดีมาก!” ระบบตอบ
ฟางเจิ้งเลียริมฝีปาก อดทนมานานขนาดนี้ก็อดใจไม่ไหวนิดๆ จริงๆ เขาสัมผัสประโยชน์ของระฆังกับกลองมาแล้ว เช่นนั้นของอื่นๆ ล่ะ? ยิ่งคิดยิ่งตื่นเต้น สุดท้ายก็พูดไปว่า “ไว้ก่อนแล ล้วกัน!”
“เฮ้อ นายทนไหวจริงๆ เหรอเนี่ย ตกลง แล้วแต่นายเลย” ระบบพูดจบก็หายไป
ฟางเจิ้งถอนหายใจโล่งอก พูดจริงๆ คือเผชิญหน้ากับความยั่วยวนแบบนี้ การจะอดกลั้นไว้ไม่ใช่เรื่องยากธรรมดา แต่ฟางเจิ้งรู้ดีว่าตอนนี้ตนไม่ขาดอะไร ในเมื่อไม่ขาดจะรีบร้อนจับรางวัลทำไ ไม? สั่งสมให้มากอีกหน่อยดีกว่า!
คิดถึงตรงนี้ฟางเจิ้งพลิกตัวนอนหลับลึก การดิ้นรนของโลกจิตใจเหนื่อยล้ากว่าการฝึกฝนร่างกายมากนัก แม้หลุดออกมาแล้วจะสบายสุดๆ ก็เถอะ แต่ความล้าจากจิตวิญญาณก็ยังลบไม่หาย
นอนครั้งนี้ฟางเจิ้งหลับไปถึงวันที่สอง…
วันต่อมาฟ้ายังไม่สาง ฟางเจิ้งกับลิงพากันเข้าที่ คำนวณเวลาอย่างแม่นยำ เคาะระฆังตีกลอง!
มารจิตใจถูกขจัดทิ้งไปแล้ว ครั้งนี้ฟางเจิ้งตีกลองไม่มีภาระทางจิตใจใดๆ อีก ไม่มีความรู้สึกไม่สบาย
