ำป่าไหลหลาก! เจ็บ! เจ็บถึงหัวใจ! ทำไมถึงทำกับเขาแบบนี้?
แม้ฟางเจิ้งจะไม่เคยขาดความรักเพราะมีความรักและความห่วงจากหลวงตาหนึ่งนิ้วกับการปกป้องจากชาวบ้าน แต่เด็กบ้านไหนไม่ปรารถนาจะมีบุพการี? ความรักแบบนี้ใครจะแทนที่ได้?
ส่วนลึกในใจฟางเจิ้งปรารถนาจะได้ความรักจากบุพการีมาตลอด แต่เขาไม่เคยได้…
หลายปีมานี้เขาถามเสมอว่าทำไมบุพการีถึงไม่ต้องการเขา เกิดอะไรขึ้นกันแน่ พวกท่านทิ้งเขา? หรือพวกท่านเจออันตราย? น่าเสียดาย ถามมากกว่านี้ไปก็ไม่มีคำตอบ
ทว่าวันนี้เขาพลันเห็นภาพหนึ่ง แม้จะเลือนราง แต่เขามั่นใจว่าภาพนี้เป็นความจริง! มีชายหญิงคู่หนึ่งทิ้งเขาจริงๆ เพราะกลองขุยหนิว ความทรงจำวัยทารกถึงถูกขุดออกมาให้เขาเห็น!
ไม่ได้เกิดเรื่องใดๆ ทั้งสิ้น เขาคือเด็กที่ถูกทิ้ง! ถูกบุพการีแท้ๆ ทอดทิ้ง!
ขณะนี้เอง ความคิดสิบกว่าปี ความปรารถนาสิบกว่าปี ความฝันที่วาดให้ตนเองสิบกว่าปีพลันแตกกระจายออก! เพลิงโทสะพุ่งพรวดออกมา!
“อ๊าก!” ฟางเจิ้งตะโกนด้วยความโกรธ ทั้งยังตีกลองไปอีกครั้ง!
ยังคงเป็นภาพนั้นที่เขาถูกทอดทิ้ง เพียงแต่ชัดเจนขึ้นมาเล็กน้อย ทั้งยังได้ยินว่ามีคนพูดกันในความเลือนรางว่า ‘ไม่เอาแล้ว…’
“ไม่!” ฟางเจิ้งตะโกนออกมา น้ำตาคลอ
