“เป็นจรรยาบรรณในวิชาชีพ เปิดเผยความลับสวรรค์ไม่ได้ น่าเสียดาย แต่นายก็ไม่ถือว่าขาดหุนหรอก จริงๆ กลองนี่ก็ไม่เลว เกิดความผิดพลาดโดยบังเอิญก็อาจจะเป็นวาสนา ใครจะรู้?” ระบบหัวเราะเบาๆ
ฟางเจิ้งแหงนหน้ามองฟ้าพลางกัดฟันพูด “ถ้านายเป็นคน อาตมารับรองว่าจะสั่งสอนให้นายเป็นคน!”
แม้ฟางเจิ้งจะเคลื่อนไหวไม่ดัง แต่หอกลองมีกลองใหญ่ขนาดนี้เพิ่มมาย่อมปิดบังไม่ได้นานนัก ไม่นานกระรอก ลิง หมาป่าเดียวดายและเด็กแดงก็เห็นกลองนี้ เลยวิ่งมาหาฟางเจิ้ง…
“อาจารย์ วัดเรามีกลองตั้งแต่เมื่อไร?” กระรอกกระโดดมาบนบ่าฟางเจิ้ง ถามด้วยความตื่นเต้น
“อาจารย์ กลองนี่ใหญ่มาก” หมาป่าเดียวดายว่า
ลิงพูด “อมิตาพุหธ อาจารย์ กลองนี่หรงอานุภาพมาก”
เด็กแดงหรี่ตามอง ไม่ได้พูดอะไร เขารู้ว่าฟางเจิ้งมีความแปลกประหลาด มีเบื้องหลังน่าตกใจ ดังนั้นมีของประหลาดแบบนี้เขาเลยไม่แปลกใจ
ฟางเจิ้งตอบ “เมื่อกี้อาจารย์เพิ่งเอาไปวางน่ะ”
………………………
[1] ขุยหนิว มีลักษณะเป็นวัวสีเหา มีขาเดียว
