ม่เชิญคุณอีก!”
จ้าวอู่ได้ยินดังนั้นหน้าพลันมืดลง เขาอาศัยการร้องเต้นหาเลี้ยงครอบครัว เลี้ยงลูกคณะ ที่น่ากลัวที่สุดคือมีคนแย่งจังหวะไป! ถูกคนผลักลงไปในหลุมจริงๆ จากนี้ไม่มีงานอีก เช่นน นั้นศิลปะการแสดงของเขาถือว่ามาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว ถึงอย่างไรชื่อเสียงเขาก็อยู่ที่นี่ ถ้าไปไกลก็ไม่มีใครรู้จักเขา
ฟางเจิ้งชำเลืองตามองคนที่พูดเหล่านั้นแวบหนึ่ง ต่างเป็นคนหมู่บ้านใกล้เคียง แต่คนพวกนี้คือซ่งเอ้อโก่วฉบับพิมพ์ใหม่ แทบจะเป็นกุ๊ยสังคม อันธพาล ไม่ทำงานทำการ เจ้าพวกนี้เปลือย ยหัวไหล่ สักตามตัว คำพูดคำจาหาเรื่องอย่างชัดเจน เหมือนไม่ได้มาดูละครเฉยๆ แต่มาหาเรื่องมากกว่า ทว่าฟางเจิ้งไม่ได้พูดอะไร แต่มองดูอยู่ข้างๆ เขาอยากรู้ว่าเจ้าพวกนี้อยากทำอะไร กันแน่!
