ด้ยินฟางเจิ้งพูดแบบนี้ หวังอวิ๋นเฟิ่งกลืนคำพูดตรงริมฝีปากลงไป แต่เธอก็ยังไม่ชอบฟางเจิ้งอยู่ดี เธอรู้จักฟางเจิ้ง รู้ว่าฟางเจิ้งมีชื่อเสียงมากในตอนนี้ แต่จะหวังให้เขาพูดประโย ยคเดียวก็ให้คนที่เหนียวหนี้เหล่านี้คืนเงินเหรอ เธอไม่เชื่อจริงๆ…
ทว่าต่อมา เธออึ้งงันไปแล้ว
“หลวงพี่ฟางเจิ้ง ท่านไม่รู้อะไร ตอนแรกพวกเราว่าจะคืนเงินในงานเลี้ยงหยางหวานี่แหละ ท่านดูสิ กระเป๋าหนังสือนี่มีแต่เงิน! เป็นเงินที่ทุกคนยืมอวิ๋นเฟิ่งมา หลายปีมานี้พวกเราก็รู ว่ายืมคนไม่คืนมันไม่ดี เป็นพวกเลวทราม
พวกเรารู้ว่าอวิ๋นเฟิ่งกับต้าหมิงเป็นคนดี เราติดเงินพวกเขาเยอะขนาดนั้น แต่เมื่อก่อนเราไม่มีเงินจริงๆ อีกอย่างชอบคิดว่าต้าหมิงรวยจะตาย คืนเร็วคืนช้าไม่ส่งผลกระทบกับเขาหร รอก แถมเขาไม่เคยมาทวงด้วย ก็เลยผลัดมาแบบนั้น…มิหนำซ้ำ ลูกแต่งงานก็ต้องการเงินต่างๆ นานา ได้แต่หน้าหนาหน้าทนไม่คืน แน่นอน ผมไม่ได้บอกว่าพวกเรามีคุณธรรมสูงส่งอะไร ถ้าชีวิตตอ อนนี้ไม่ดีขึ้นแต่ยังลำบากเหมือนเมื่อก่อน มีโอกาสสูงที่ยังไม่คืนเงินนี่ แต่ช่วงที่ผ่านมาพวกเราเปิดร้านอาหารท้องถิ่น สร้างรายได้ไม่น้อยเลย ทุกคนเลยปรึกษากัน มีเงินแล้วก็ต้องคื น ผมพูดความจริงนะ ไม่
