เฉินต้าหมิงโกรธเช่นกัน ไม่สนใจแล้ว “คุณรับไม่ได้ก็ไปเถอะ!” จากนั้นสาวเท้ายาวเดินมาทางบ้านหยางหวา
สองคนเสียงดังกันขนาดนี้ พลันดึงดูดสายตานับไม่ถ้วน คนในหมู่บ้านวิ่งออกมาดูสถานการณ์ เห็นเฉินต้าหมิงกับหวังอวิ๋นเฟิ่งสองสามีภรรยาทะเลาะกันก็พากันไกล่เกลี่ย ผู้ชายโน้มน้าวให้ เฉินต้าหมิงกลับไปขอโทษ ผู้หญิงโน้มน้าวให้หวังอวิ๋นเฟิ่งใจเย็นๆ
“หวังอวิ๋นเฟิ่ง เธอสองคนทะเลาะอะไรกัน ตอนนี้ชีวิตก็ดี พวกเราอิจฉาไม่ทันแล้วนะ”
“ใช่ พวกเธอน่ะเป็นหงส์ทองที่บินออกจากหมู่บ้าน ใครไม่รู้บ้างว่าสามีเธอเก่งแค่ไหน เดือนเดียวได้เงินตั้งหลายหมื่น”
หวังอวิ๋นเฟิ่งได้ยินดังนั้นก็โกรธ “ใครบอก?!”
“เหล่าซานบ้านสกุลเฉิน อาเธอไง”
“จริงๆ เลย! เราหามาได้พันหนึ่ง เขาโม้บอกว่าห้าหกพัน ถ้าเราหามาได้หมื่นหยวน เขาจะบอกว่าเราได้หลายหมื่น ถ้าอยากได้หน้าก็ไม่เป็นต้องใช้วิธีนี้เลย? มิน่าแต่ละคนถึงมายืมเง งิน พอไม่ให้แต่ละคนก็เหมือนกับพวกเราไปขุดหลุมศพบรรพบุรุษพวกเขา ที่แท้ก็แบบนี้เอง!” หวังอวิ๋นเฟิ่งกล่าว
ทุกคนได้ยินดังนั้นก็พูดไม่ออก ไม่นึกเลยว่าอยากจะดับไฟ แต่กลายเป็นสุมไฟให้แรงกว่าเดิม
“หวังอวิ๋นเฟิ่ง พอแล้วน่า อย่าพูดเลย…” ในที่สุดเฉินต้าห
