ด้ดีจริงๆ แต่น้ำใจคนเหล่านี้ก็ต้องมี ไม่มีไม่ได้ …
ตอนนี้เองเสียงสวดดังขึ้นข้างหู “อมิตาพุทธ ทั้งสองท่าน…”
“หุบปาก!” สองคนแทบจะตะคอกใส่ฟางเจิ้งพร้อมกัน
ฟางเจิ้งมองสองคนด้วยสีหน้าผู้บริสุทธิ์ทันที
ตะคอกเสร็จสองคนก็หน้าแดงพร้อมกัน หวังอวิ๋นเฟิ่งพูดด้วยความกระดากอายเล็กน้อย “ขอโทษค่ะ พอดีโมโหไปหน่อย ขอโทษ”
เฉินต้าหมิงพูด “ขอโทษครับ พวกเรา…”
“อมิตาพุทธ ไม่เป็นไร ทั้งสองท่านโกรธอะไรลงที่อาตมา นี่เป็นเรื่องดี” ฟางเจิ้งยิ้ม
“เรื่องดี?” สองคนงุนงง นี่ถือว่าเป็นเรื่องดี? หรือว่ายังมีคนเข้ามาให้ด่า? ใต้ฟ้ากว้างใหญ่จริงๆ มีคนอยู่ทุกประเภท
