ว ฉันคิดว่า ถ้าได้มีโอกาสรู้จักกับนายใหญ่ของพวกเขา คงไม่แน่ว่า ต่อไป พวกเราอาจจะมีตัวช่วยที่ดีเพิ่มขึ้นมาอีกก็ได้”
เหมยจื่อพูดพร้อมกับอาการยิ้ม
และในตอนนั้น เลยหยุดยืนยังที่เดิม
“สวัสดีครับคุณนายซู กระผมจางหลง ท่านนี้คือเฉินว่านชาน พวกเราเป็นตัวแทนของบริษัทเทียนหลงกรุ๊ปครับ”
เฉินเกอเคยได้ช่วยรักษาอาการเจ็บของจางหลง และก็ดีขึ้นมาเยอะแล้ว ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถต่อสู้ได้ แต่อย่างน้อย ก็สามารถเข้าร่วมงานเลี้ยงต่าง ๆ ได้อย่างไม่มีปัญหาใด ๆ
“บริษัทเทียนหลงกรุ๊ปมา ถือว่าเป็นเกียรติแก่ตระกูลยู่ของพวกเรามาก ขอบคุณมมากค่ะ เดี๋ยวฉันจะให้เด็ก ๆ จัดเตรียมสถานที่สำหรับพักผ่อนนะคะ แต่ว่า นาย……ของเทียนหลงล่ะคะ”
ซูหงพูด พร้อมกับมองหารอบ ๆ
เพราะอยากจะถามว่า นายใหญ่ของพวกเขาอยู่ไหน
“ประธานเฉิน เดี๋ยวก็มาครับ แต่ว่า ตอนนี้ไม่ค่อยจะสะดวกเท่าไร”
จางหลงพูด
“อ๋อ ๆ ที่แท้ ท่านประธานนแซ่ เฉิน หรอกหรือคะ โอเคค่ะ ถ้าประธานเฉินมาได้ จะดีมากเลยค่ะ”
ซูหงรีบพูดขึ้นในทันใด
เมื่อพูดจบ ก็หันไปมองที่เฉินเกอ แล้วพูดขึ้นว่า “แกจะยืนบื้ออยู่ตรงนั้นทำไม ยังไม่รีบไปเตรียมห้องพักให้แขกคนสำคัญอย่างบริษัทเทียนหลงกรุ๊ปและวงศ์ตระกูลผู้ดีหวูน่ายอีก”
“ได้ครับ”
เฉินเกอพูดขึ้น พร้อมกับพยักหน้าเบา ๆ
แล้วก็หันไปส่งสัญญาณผ่านสายตาให้กับจางหลงและเฉินว่านชาน และจากนั้น ก็พาพวกเขาออกไป
“ไอ้หย๋า รกหูรกตาจริง ๆ คนอื่นทำไมมีแต่คนเก่ง ๆ แล้วท
