ำไมคนแบบนี้ยังเหลืออยู่บนโลกอีก แถมยัง แซ่ เฉิน เหมือนกันด้วย แล้วทำไมถึงได้แตกต่างกันราวฟ้ากับเหวอย่างนี้นะ”
ซูหงพูด
ด้านยู่จินเฟยก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะ เธอตั้งใจหาผู้ชายห่วย ๆ แบบนี้
จัดเตรียมที่พักให้กับจางหลงและคนอื่น ๆ ก่อน จากนั้น ก็ได้สั่งการแก่พวกเขา เพราะว่า ผู้คนที่มาในวันนี้นั้น ต่างก็ไม่ธรรมดา และเก่งเกินกว่าที่เฉินเกอประเมิณไว้ด้วย มียอดฝีมือมากมาย ก็เลยให้จางหลง เฉินว่านชานและคนอื่น ๆ นั้น ได้พักผ่อนก่อน
และในขณะเดียวกันนั้น ก็รีบไปจัดการที่พักให้แก่หวูน่ายเหมยจื่อและคนของเธอด้วย
“คุณเหมยจื่อ นี่คือห้องพักของคุณครับ ข้างนอกจะมีพนักงานคอยบริการอยู่นะครับ ถ้าต้องการอะไร บอกกับพวกเขาได้เลยครับ”
เฉินเกอพูด
เมื่อพูดจบแล้ว ก็ขอตัวกลับไป
“คุณคะ เดี๋ยวรอก่อนค่ะ”
หวูน่ายเหมยจื่อรีบบอกให้เฉินเกอหยุดในทันใด
“มีเรื่องอะไรเหรอครับ”
“คุณคะ ช่วยเหมยจื่อสักเรื่องหน่อยได้ไหมคะ”
หวูน่ายเหมยจื่อลุกขึ้นยืน แล้วจากนั้นก็ โค้งคำนับให้กับเฉินเกอ
“ช่วยคุณเหรือครับ”
