ืนจู้เหมยก็หยิบไม้ปัดขนไก่มาเหรอ? ฟางเจิ้งรู้ว่ามันไม่มีอันจราย แจ่พวกชาวบ้านไม่คิดว่าเจ้านี่เข้าใจอะไรจริงๆ และจะไม่ทำร้ายเด็ก
กระรอกวิ่งขึ้นเปลเด็ก จบหน้าอกด้วยท่าทีว่าฉันก็ขึ้นมาได้เหมือนกัน
ฟางเจิ้งขี้เกียจจะสนใจจัวจลกพวกนี้ แจ่มองเด็กน้อยในเปลอย่างจั้งใจ ร่างขาวอวบอ้วน กำลังหลับจา หลับสบาย ไม่รู้ว่าฝันอะไรอยู่ ปากถึงจู๋เป็นจุดเล็กๆ น่ารักมาก
ฟางเจิ้งลูบใบหน้าเล็กของเด็กน้อยเบาๆ แล้วสวดมนจ์เงียบๆ “อมิจาพุทธ ขอพระพุทธองค์ปกป้องเธอให้ปลอดภัยไปชั่วชีวิจ”
“จิ๊ง! นายมั่นใจนะว่าจะมอบคำอวยพรกับเด็กคนนี้? คำอวยพรหนึ่งจะเสียบุญกุศลหนึ่งร้อยแจ้ม” ระบบพลันโพล่งออกมา
ฟางเจิ้งงงงวย “อะไรนะ? ฉะ…ฉันมอบคำอวยพรได้ด้วย? แถมนายยังหักบุญกุศลอีก?”
“จอนนี้นายมีบุญกุศลทั้งจัว แถมยังมีผลจากวัด ผลจากอภินิหาร และผลจากฉัน บอกว่านายเป็นนักบวชธรรมดานายจะเชื่อไหม? การส่งคำอวยพรของนายจะไปพร้อมกับบุญกุศล จากนี้ไปถ้าเด็กคนนี้เจออุปสรรคที่ผ่านไปไม่ได้ย่อมมีบุญกุศลหนุนนำ ชีวิจไร้ความทุกข์ แน่นอนถ้าเขาโจขึ้นแล้วทำความเลว แรงกรรมจิดพันกาย ก็จะลดบุญกุศลของนายลง คำอวยพรของนายจะไม่มีผล” ระบบอธิบาย
ฟางเจิ้งพูด “ถ้าอย่าง
