้งไปได้ ผลกระทบของมันน่ากลัวยิ่งกว่า! มันทำให้ระหว่างคนกับคนเกิดความไม่ไว้ใจต่อกัน รักษะระยะห่างระหว่างคน ทำให้สังคมนี้หนาวเหน็บกว่าเดิม
ฟางเจิ้งนึกถึงเรื่องที่เปลี่ยนคนให้กลายเป็นต้นไม้ คนพวกนี้สมควรชดใช้กรรมแล้ว!
หลายวันมานี้ฟางเจิ้งอ่านข่าวที่เป่ยเจียง ด้วยความที่หลิวต้าเฉิงเปิดโปงข้อมูลต่างๆ รวมถึงหาข้อมูลทุกอย่างจากในมือถือและสำนักงานของหัวหน้าสองคนพบ เงามืดของธุรกิจแบบพีระมิ ดก็ถูกแฉออกมา หลังจากสื่อประโคมข่าวจึงส่งผลสะเทือนไปทั้งสังคม สัปดาห์กวาดจับธุรกิจแบบนี้กันทั่วประเทศ ทำการรุกหนักครั้งใหญ่ ทุกที่ที่ผ่าน ธุรกิจแบบพีระมิดจะถูกจัดการเรียบ เห็นตรงนี้แล้วฟางเจิ้งสบายใจขึ้นไม่น้อย แต่สิ่งที่เขากังวลคือทำไมระบบถึงไม่แจ้งเตือนล่ะ?
ในที่สุดวันนี้ ฟางเจิ้งก็อดใจไม่ไหวเอ่ยถาม “ระบบ นายลืมอะไรไปรึเปล่า?”
“อย่ามากวนฉัน กำลังคำนวณอยู่” ระบบตอบกลับด้วยความรำคาญ
ฟางเจิ้งงงงัน “คำนวณอะไร?”
“เรื่องที่นายทำครั้งนี้ส่งผลเป็นวงกว้างมาก ถึงบุญกุศลจะเอาไว้ที่นายหมดไม่ได้ก็เถอะ แต่ทุกคนที่นายช่วยได้มอบค่าบุญกุศลให้กับนายมาคนละนิด ค่าบุญกุศลเลยเพิ่มขึ้นตลอดเว วลา…ฉันกำลังคำนวณอยู่ แน่นอน ถ้านายคิดว่าไม่ต