เสียงฟ้าผ่าดังสนั่น หลังคาบ้านปริแตกออกดังแกรก สายฟ้าผ่าลงตรงหน้าฟางเจิ้ง!
กลุ่มคนข้างล่างกระโดดร้องโวยวาย กลิ้งพลางคลานหลบไป
สวีเหยียนกลิ้งไปกับพื้น หน้าตาเป็นเขม่าดำ หนีไปหลบอีกด้าน
แต่ฟางเจิ้งเร็วกว่าก้าวหนึ่ง เขามาขวางอยู่หน้าฉางเสี่ยวหง สายฟ้าผ่าลงมาย่อมไม่ทำร้ายคน จุดนี้ฟางเจิ้งมั่นใจ แต่ระเบิดหลังคาบ้านนี่ ของที่ตกลงมาอาจจะหล่นใส่คนได้ โดยเฉพาะฉางเสี่ยวหงมีลูกอยู่ในอ้อมกอด ถ้าเกิดตกใจจะทำอย่างไร?
ฟางเจิ้งดึงเด็กน้อยเข้าฝัน ป้องกันเสียงฟ้าผ่า
ส่วนคนอื่นชอบคลานก็คลานไป ดูดีมากทีเดียว…
เมื่อเสียงฟ้าผ่าดังขึ้นจึงดึงดูดความสนใจของทุกคน แม้แต่หัวหน้าที่ปกติจะไม่ออกมายังวิ่งออกมาสอบถามสถานการณ์
สวีเหยียนพูดสะอื้นไห้ “ไม่รู้ครับ จู่ๆ ก็มีฟ้าผ่าลงมา ทำเอาตกใจแทบแย่…” พูดจบ สวีเหยียนเงยหน้ามองฟ้า ฟ้าใสไปหมื่นลี้ ดวงตะวันสูงและส่องแสง แม้แต่เมฆยังไม่มี! สายฟ้านี่มาจากไหน? เขาพลันเกิดอาการเย็นชาไปทั้งตัว ภายในใจหนาวเยือก นึกถึงว่าพอฟางเจิ้งตะโกนก็ฟ้าผ่าทันที หรือว่าพระพุทธองค์จะทนดูเขาแย่งพุทธสาวกไปไม่ได้เลยมาเตือน?
“ฟ้าผ่าในวันฟ้าใสไม่เห็นมีอะไรแปลก รีบซ่อมหลังคา วันนี้พอเท่านี้” หน้าตาหัวหน้าดูไม่ดีส
