เจิ้งที่ทำหน้าบริสุทธิ์ไร้ความผิดและบ้องแบ๊ว ไม่รู้ว่าควรจะด่าอย่างไรดี! ด่าเขา อีกฝ่ายก็มีจิตใจดีจะช่วย เหมือนว่าที่ฟางเจิ้งพูดก็มีเหตุผลเหมือนกัน
แต่ปัญหาคือที่นี่คือรังธุรกิจแบบขั้นพีระมิด ที่นี่เหมือนกับข้างนอกเหรอไง ถ้ากินแบบนี้ทุกมื้อ เกิดนานเข้าไม่มีใครเข้ามาอีก พวกเขาไม่ต้องกินลมพายัพหรือ?
ซ่งเข่อหลิงพูด “ใครว่ายังไม่ใส่ข้าว? ฉันใส่ไปแล้วเห็นๆ นายมาก่อเรื่องอะไร?”
……………………..