ว จึงคว้าใครคนหนึ่งมาถาม “ฟางเจิ้งล่ะ?”
อีกฝ่ายมึนงงนิดๆ เหมือนกัน คุณตามฟางเจิ้งตลอดยังไม่รู้ว่าฟางเจิ้งไปไหน แล้วฉันจะรู้เหรอ?
อีกฝ่ายยังไม่ทันตอบก็ได้ยินเสียงร้องตกใจของซ่งเข่อหลิงดังมาจากในห้องครัว “นายทำอะไร?”
ไม่รู้ทำไม ขอเพียงเกิดเหตุการณ์ผิดปกติขึ้น ภาพแรกที่จะปรากฏในหัวเขาคือหลวงจีนหัวโล้นนั่น! สวีเหยียนสาวเท้ายาวปรี่ไปยังห้องครัว เห็นฟางเจิ้งยืนอยู่ข้างหม้อโลหะที่ต้มโจ๊ก ในมือถือถุงเปล่าที่เอาไว้ใส่ข้าวยี่สิบจิน กำลังมองเขาด้วยสีหน้าไร้ความผิด
แต่ซ่งเข่อหลิงข้างๆ อยากจะร้องไห้ ชี้ไปในหม้อ ดวงตาแดง
สวีเหยียนเข้าไปดูในหม้อใกล้ๆ ก็โกรธโดยพลัน! เห็นในหม้อมีข้าวหนึ่งถุงเต็มๆ!
“นายจะทำอะไร?!” สวีเหยียนโกรธแล้ว
ฟางเจิ้งแบมือ “ไม่ได้ทำอะไร อาตมาว่างไม่มีอะไรทำเลยคิดว่าจะกินฟรีอยู่ฟรีไม่ได้เลยมาทำงานหน่อย อาตมาเห็นห้องครัวไม่มีคน แต่จุดไฟไว้ ในหม้อใส่น้ำแล้วด้วย แต่ยังไม่ใส่ข้าว ก็เลยช่วยใส่ข้าวไปหน่อยเท่านั้น อาตมาเคยทำอาหารบนเขาเหมือนกัน เรามีกันเยอะขนาดนี้ ถุงนี้น่าจะกินพอ…เป็นไง? วางใจเถอะ ถึงข้าวนี่จะไม่เยอะ แต่ก็พอถูไถให้ทุกคนกินอิ่มได้”
“นาย…” สวีเหยียนฟังฟางเจิ้งพูดจบก่อนจะมองฟาง
