อะๆ…” สวีเหยียนพบว่าหลวงจีนตรงหน้านี่แม่งหน้าด้านจริงๆ! อย่างน้อยก็หนากว่าเขา! ทว่าฟางเจิ้งให้ความร่วมมือแบบนี้ เชื่อฟังแบบนี้ เขาเองก็สบายใจ เพียงแค่ไม่สบายหูนิดๆ
ตอนนี้เอง เสียงแก๊งดังแว่วมา สวีเหยียนหน้าทะมึน! คราวนี้ใครอีก?
สวีเหยียนหันไปมอง เห็นแต่ซุนผู่กำลังเคาะอ่างเลียนแบบฟางเจิ้ง เคาะทีหนึ่งแล้วก็โคลงศีรษะบอก “แปลก ทำไมเสียงไม่ดังขนาดนั้นเลยล่ะ? ไม่สะเทือนหูด้วย…”
สวีเหยียนรีบเดินเข้ามาแย่งไป ด่าทอว่า “มาก่อเรื่องอะไร? จะกินข้าวไหม?”
จากนั้นสวีเหยียนถืออ่างเหล็กเข้าไปในครัว ไม่นานนักมีเสียงแก๊งดังขึ้น ตามด้วยเสียงบ่นแว่วมาว่า “จริงด้วย มันไม่ได้ดังขนาดนั้นนี่…หรือว่าวิธีเคาะไม่ถูกต้อง?”
ฟางเจิ้งยิ้มๆ เขาเคาะเกิดเสียงไม่ได้แปลว่าคนอื่นจะทำได้ ไม่มีอภินิหาร ไม่เข้าฝัน นายจะเคาะเกิดเสียงดังได้อย่างไร?
ฟางเจิ้งก่อความวุ่นวายแบบนี้ ทุกคนเลยตื่นนอนกันแล้ว ในที่สุดพวกซุนผู่ก็หาคนมาระบายประสบการณ์น้ำตาไหลเป็นสายเลือดแวววาวเพราะฟางเจิ้งเมื่อคืนได้ พูดพึมพำเป็นกอง แลกกลับมาได้เป ป็นแววตาเห็นใจ จากนั้นก็เกิดความขัดแย้งขึ้นมา
“ไม่ได้ ซุนผู่ ผู้ดูแลสวีใ
