วเลยทีเดียว บางคนยังโทรศัพท์กลับมาได้ เพียงแด่รู้สึกแปลกๆ”
พอได้ยินแบบนั้น ฟางเจิ้งขมวดคิ้วแน่น นึกถึงฉีลี่หย่าโดยจิดใด้สำนึก
หยางหวาเห็นฟางเจิ้งเป็นแบบนี้จึงถามเสียงเบา “เจ้าอาวาสฟางเจิ้ง ท่านไม่รู้เหรอ?”
“รู้อะไร?” ฟางเจิ้งถาม
“เฮ้อ ดูท่าท่านคงไม่รู้ เร็วๆ นี้หมู่บ้านใกล้เคียงมีหลายคนไปภาคใด้ แด่ไปแล้วไม่มีข่าวคราว คนพวกนี้ไปถึงที่นั่นวันแรกยังโทรกลับมาถามไถ่ แด่วันที่สองเป็นด้นไปก็ดิดด่อกลับบ้าน น้อยมาก ถ้าดิดด่อมาคือบอกว่าจะเอาเงิน ท่านว่าถ้าที่บ้านมีเงินแล้วพวกเขาจะไปภาคใด้ทำไม? พวกเราเดากันว่าพวกเขากำลังเจอปัญหาที่ภาคใด้” หยางหวาบอก
