ิง ถึงตายก็ไม่…อาจารย์…ท่าน มาเมื่อไร”
“อาจารย์เพิ่งมา ไม่ได้ยินอะไรหรอก ศิษย์พูดต่อเถอะ ถึงตายก็ไม่อะไรนะ?” ฟางเจิ้งยิ้มหยีตาพร้อมกับนั่งลงบนเก้าอี้ มองทางหมาป่าเดียวดาย
หมาป่าเดียวดายกลืนน้ำลาย จากนั้นมองเด็กแดง แต่เจ้าเด็กนี่เห็นท่าไม่ดีนานแล้ว จึงวิ่งหนีมุดเข้าไปทำอาหารในครัวเรียบร้อย
เมื่อมองลิง เจ้าลิงล่ะ? ได้ยินเพียงเสียงกวาดพื้นดังมาจากข้างนอก
พอมองกระรอก เจ้านี่ชูเมล็ดสนขึ้นสูง ทำท่าทางประจบประแจงฟางเจิ้ง มันพลันพบว่าตัวเองถูกขายแล้ว! แถมยังไม่มีใครสนใจ! น้ำตาจึงนองหน้าโดยพลัน คิดแล้วเชียวว่าคุยโม้สุ่มสี่สุ่มห้า ไม่ได้ อนิจจาชีวิตคน จะถูกฟ้าผ่าเอาได้ง่ายๆ!
“อาจารย์ ศิษย์อยากบอกว่ามีคนรู้ใจแบบนั้น ถึงตายก็ไม่เสียใจกับการเลือกของตัวเอง! ศิษย์ออกบวช ศิษย์เต็มใจ ศิษย์ออกบวช ศิษย์ภูมิใจในตัวเอง!” หมาป่าเดียวดายตอบทันที
ฟางเจิ้งตบๆ หัวหมาป่าเดียวดายอย่างพอใจ “พูดดี นับจากวันนี้ไปนายรับผิดชอบตักน้ำแล้วกัน”
หมาป่าเดียวดาย “…”
พูดจบฟางเจิ้งก็เดินออกไป ประนมสองมือ มองหอระฆังด้วยมาดขรึม ก
