ท่านก็อ่านเอง!”
“นายกำลังลากอาจารย์ลงน้ำ!”
“ข้าช่วยท่านข้ามฟากต่างหาก อาจารย์ ข้าว่ามีโอกาสสูงมากที่เป้าหมายในภารกิจครั้งนี้ของพวกเราคือติงหนิง สรุปคือท่านอ่านบันทึกจบค่อยว่ากันอีกที”
ฟางเจิ้งมองเด็กแดงด้วยความสงสัย “นายยังมีอะไรที่ไม่ได้พูดอย่างนั้นเหรอ?”
“ท่านอ่านเถอะ อ่านจบแล้วจะเข้าใจ” เด็กแดงส่ายศีรษะ
ฟางเจิ้งก็อยากรู้เหมือนกัน เขาหยิบบันทึกขึ้นมาอ่าน ส่วนเด็กแดงวิ่งไปทางติงหนิงพร้อมพูดกับฟางเจิ้งว่า “ข้าจะช่วยท่านถ่วงเวลาติงหนิงหน่อย ท่านรีบอ่านแล้วกัน”
ฟางเจิ้งยิ้มเจื่อน ไม่นึกเลยว่าเขาจะมีวันที่เป็นโจรจริงๆ…แม้ตอนเยาว์วัยจะเคยเป็น…ทว่าก็เป็นที่บ้านตน นั่นเรียกขโมยได้หรือ?
เปิดบันทึกหน้าแรก เวลาคือเมื่อสิบปีก่อน
‘ข้างบ้านมีพี่ชายคนหนึ่งย้ายมา ยิ้มดูดีมากเลย แต่เขาเหมือนจะไม่ชอบเล่นกับเสี่ยวหนิง ว่าเสี่ยวหนิงเป็นเด็กแก่แดด แต่เสี่ยวหนิงอยากเล่นกับเขามาก เขาเล่นโรลเลอร์สเก็ตเป ป็น เล่นเก่งด้วย…’
‘พี่ชายตัวน้อยเรียนโรงเรียนเดียวกับฉัน เรารู้จักกัน เขาชื่อหวังหลุน เป็นชื่อที่น่าสนใจมาก’
‘มัธยมสามแล้ว จะสอบกลางภาคแล้ว ผลการเรียนฉันพังไม่เป็นท่าจริงๆ ทำไมเจ้าหวังหลุนถึงเรียนเก่งขนาด
