“หล่อตะลึง” เด็กแดงตอบ
ติงหนิงพลันยิ้มดีใจให้เขา จากนั้นวิ่งไป…
ฟางเจิ้งกับเด็กแดงสบตากัน เด็กแดงเอ่ยว่า “อาจารย์ พี่ติงหนิงพยายามจริงๆ ถ้าเจ้านั่นจีบไม่ติด ก็ต้องขอโทษพี่ติงหนิง”
ฟางเจิ้งพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง และลากเด็กแดงหลบไป
ไม่นาน หวังหลุนก็พาเซ่าซินซิวมาถึง
“หวังหลุน จะมีคนมาเหรอ วันนี้ไม่น่ามีการแสดงนี่” เซ่าซินซิวกล่าว
หวังหลุนยิ้มมีเลศนัย “ทำไมจะไม่มี? คุณดูสิ!”
พูดจบหวังหลุนปรบมือ ต่อมามีตัวตลกวิ่งมาจากข้างหลัง กระโดดตีลังกาสองตลบ ก่อนทำท่าทางซุกซน
“เอ่อ มีจริงๆ ด้วย…” เซ่าซินซิวดูตกใจอย่างเห็นได้ชัด
“ตัวตลกเล่นกับปลาโลมา นี่คือการแสดงพิเศษของพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำนี้ ผมเตรียมการแสดงไว้เพื่อคุณโดยเฉพาะเลยนะ”
เซ่าซินซิวหน้าแดง ทั้งสองคนนั่งลง เห็นตัวตลกหยิบนกหวีดจากเวทีขึ้นมาเป่า ก่อนที่ตัวตลกอีกคนวิ่งจะออกมา ฝีมือตัวตลกคนนี้ไม่ได้ชำนาญขนาดนั้น กระโดดลงไปในสระน้ำด้วยท่าทางเงอ อะงะ เซ่าซินซิวขำขันทันที หวังหลุนก็หัวเราะตามเช่นกัน…
ฟางเจิ้งกับเด็กแดงขมวดคิ้ว พวกเขามองออกว่าคนที่ท่าทางเงอะงะนั่นคือติงหนิง…
ทว่าต่อมา ตัวตลกอีกคนหรือครูฝึ
