กหานเป่านกหวีด ปลาโลมาสองตัวกระโดดลงไปในน้ำ ไม่นานติงหนิงขี่ปลาโลมาตัวหนึ่งโผล่ขึ้นมา ทำหน้าตาแปลกๆ ทำเอาเซ่าซินซิวเม้มปากหัวเราะ หวังหลุ นดูจนใจลอยไปนิด…
จากนั้นติงหนิงขึ้นฝั่งมา หยิบปลาตัวเล็กป้อนให้ปลาโลมา ปลาโลมากระโดดน้ำ ตีลังกา หมุนไปมา กระทั่งยังร้องเพลงด้วย การแสดงแต่ละชุดดูชำนาญมาก ฟางเจิ้งกับเด็กแดงที่ดูอยู่ตาโตอ้า าปากกว้าง ไม่มีคำจะพูดกันแล้ว ไม่อยากเชื่อว่าจะฝึกปลาโลมาได้เชื่องขนาดนี้ นี่มันช่าง…
“อาจารย์ ข้ารู้สึกว่าพี่ติงหนิงเก่งกว่าท่าน” เด็กแดงพูด
ฟางเจิ้งพยักหน้าตาม อย่างน้อยเขาก็ทำแบบนี้ไม่ได้แน่ถ้าไม่มีภาษาสัตว์
ครู่เดียวการแสดงก็จบลง เวลานี้ติงหนิงโค้งตัวทำความเคารพหวังหลุนกับเซ่าซินซิว ก่อนทำหน้าแปลกๆ ดูไปแล้วตลกมาก
หวังหลุนยืนขึ้น เชิญเซ่าซินซิวเข้าไป เซ่าซินซิวพูดด้วยความตกใจว่า “ฉันไปได้เหรอคะ?”
“ได้แน่นอน…” หวังหลุนพูดด้วยความภูมิใจ ขณะเดียวกันแววตาที่มองติงหนิงเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง
เมื่อสองคนขึ้นเวทีมา ติงหนิงมองครูฝึกหาน ครูฝึกหานยิ้มแบบจำใจแล้วเป่านกหวี
