รั้งแรก ข้ามเรื่องที่ว่ามอบให้เพื่อตัวเขาเองหรือไม่ไปก่อน ถึงอย่างไรก็มาจากมือเขา ตื่นเต้น! เหงื่อซึมหัวโล้นหมดแล้ว…
เซ่าซินซิวมองท่าทางของฟางเจิ้ง อดหัวเราะออกมาไม่ได้ “หวังหลุน…ฉันเพิ่งเคยได้ดอกไม้จากหลวงจีนเป็นครั้งแรกเลย คุณทำให้ฉันยากจะลืมไปทั้งชีวิตจริงๆ”
ตอนแรกหวังหลุนเห็นฟางเจิ้งถือดอกไม้ด้วยสองมือเข้ามาก็ยังกังวลเล็กน้อย แต่พอเซ่าซินซิวว่ามาแบบนี้จึงถอนหายใจโล่งอก
ขณะนี้เอง เด็กแดงเดินเข้ามา ส่งช็อกโกแลตให้ “พี่เซ่าซินซิว นี่คือช็อกโกแลตที่คุณหวังหลุนมอบให้ สุขสันต์วันเกิด”
เซ่าซินซิวมองหวังหลุน หวังหลุนหน้าแดงเล็กน้อย ทว่าก็ดูตึงเครียดและตื่นเต้นมาก
เซ่าซินซิวรับไว้ด้วยความยินดี “ขอบคุณหลวงพี่ทั้งสองท่าน ขอบคุณคุณด้วย หวังหลุน”
หวังหลุนรีบตอบ “ไม่เป็นไร” ก่อนจะพูดกับฟางเจิ้งและเด็กแดงว่า “ลำบากทั้งสองท่านแล้วนะครับ”
ฟางเจิ้งยิ้มเล็กน้อยแล้วพาเด็กแดงหันหน้าเดินออกไป เข้าไปในห้องข้างๆ ยังไม่ทันเข้าห้องก็ได้ยินเสียงดังมาจากข้างใน ‘ฮัดชิ้ว!’
ฟางเจิ้งขมวดคิ้ว ผลักประตูเข้าไปก็เห็นติงหนิงใช้ผ้าขนหนูคลุมหัว เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย พอเห็นฟางเจิ้งเข้ามาจึงจะพูดบางอย่าง แต่กลับจ
